این مقاله تلاش میکند با نگاهی تحلیلی و دادهمحور، اثر اختلال اینترنت بر اقتصاد دیجیتال را از منظر «ریسک عملیاتی» و «تداوم کسبوکار» بررسی کند.
در شرایطی که جهان به سمت دسترسی ارزان و همگانی حرکت میکند، در ایران پدیده «اینترنت پرو» یا دسترسی طبقاتی به رسمیت شناخته شده. این مدل دسترسی که مبتنی بر احراز صلاحیت فنی و حرفهای است، اینترنت را از یک کالای عمومی به یک رانت خاص برای گروههای مشخصی در جامعه تبدیل کرده است.
همه چیز از یک زمزمه شروع میشود؛ صدایی که مثل موج در طول صف میپیچد و چشمها را به باجهها میدوزد: «سیستم قطعه!»
وابستگی شدید فناوری «اینترنت اشیا» (IoT) به اتصال پایدار اینترنت صدای زنگ خطر در ایران را درآورده است.
شرکت متا، مالک اینستاگرام، واتساپ و فیسبوک، در گزارش مالی سهماهه نخست سال جاری میلادی از کاهش رشد کاربران فعال خود خبر داد و اعلام کرد اختلال اینترنت در ایران یکی از عوامل مؤثر بر این روند بوده است.
به دنبال پیشرفت فناوریها و مزایای بسیاری که برای کاربران به همراه داشتهاند، مشکلاتی نیز وجود داشته و بسیاری افراد را بابت آنچه در گوشیهای خود ذخیره کرده بودند دچار معضلاتی کرده است.
معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با تاکید بر اینکه دسترسی متفاوت به اینترنت یا همان اینترنت پرو، توزیع نابرابر فرصت، قدرت و حتی برداشت از حقیقت است، گفت: زنجیره تأمین دیجیتال در بسیاری از صنایع ماهیتی فرامرزی دارد. ثبت سفارش، هماهنگی با تأمینکنندگان خارجی، رهگیری حملونقل، تبادل اسناد و مدیریت لجستیک به سامانهها و پروتکلهای بینالمللی وابسته است. در نبود اینترنت بینالمللی، این زنجیره دچار اختلال میشود و کسبوکارها دید خود را نسبت به وضعیت تأمین و توزیع از دست میدهند، که این امر در شرایط بحرانی میتواند به کمبود کالا یا اختلال در خدمات حیاتی منجر شود.
آقای اخوان مدیرعامل همراه اول! شما مسئول این بازار سیاه و اینترنت طبقاتی ننگین هستید، شما بزرگترین اپراتور منطقه را به سطح بزرگترین VPN فروش تنزل دادید.
واکنش کاربران به طرح «اینترنت پرو»، فراتر از یک اعتراض فنی، به بیانیهای علیه تبعیض ساختارمند بدل شده است؛ جایی که مردم این دستهبندی را نهتنها تیر خلاص بر پیکر کسبوکارهای آنلاین، بلکه توهینی آشکار به حقوق اولیه و برابر شهروندی قلمداد میکنند.