همزمان با بازتاب جهانی ثبت «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراثجهانی یونسکو، رسانه انگلیسیزبان کرهجنوبی Aju Press (AJP) در گزارشی ویژه، این رویداد را فرصتی برای معرفی چهره واقعی و تاریخی الموت فراتر از روایتهای عامهپسند دانست.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، این رسانه در گزارشی که همزمان با برگزاری چهلوهشتمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان منتشر شد، نوشت که کمیته میراثجهانی یونسکو با ثبت مجموعه «قلعه الموت و شش استحکامات وابسته» در فهرست میراثجهانی، شمار آثار ثبتشده ایران را به ۳۰ اثر رساند.
به نوشته این رسانه، پرونده ثبتشده شامل شبکهای از هفت دژ تاریخی در رشتهکوه البرز و استان قزوین است که میان سدههای یازدهم تا سیزدهم میلادی بهعنوان یک سامانه یکپارچه دفاعی و مدیریتی فعالیت میکردند. این استحکامات با بهرهگیری هوشمندانه از توپوگرافی کوهستان، صخرههای طبیعی، مسیرهای ارتباطی و سامانههای پیشرفته مدیریت آب طراحی شده بودند؛ ویژگیهایی که یونسکو آنها را از عوامل برجسته ارزش جهانی این مجموعه برشمرده است.
رسانه AJP با اشاره به پیشینه تاریخی الموت تاکید میکند که این مجموعه از اواخر قرن یازدهم تا میانه قرن سیزدهم میلادی، مرکز سیاسی، اداری و فکری دولت نزاری اسماعیلی بود. این گزارش همچنین با استناد به ارزیابی یونسکو مینویسد کتابخانه الموت در آن دوران دانشمندانی از سراسر جهان اسلام را جذب کرد و در پیشرفت دانشهایی همچون نجوم، پزشکی و فلسفه نقش داشت.
نکته محوری گزارش این رسانه کرهای، تغییر زاویه نگاه به الموت است. AJP مینویسد اگرچه نام الموت طی سالهای گذشته بیشتر با افسانههای مربوط به «حشاشین» و حسن صباح شناخته شده، اما ثبتجهانی یونسکو فرصتی فراهم کرده است تا این مجموعه بهعنوان یک چشمانداز فرهنگی ارزشمند و نمونهای ممتاز از پیوند معماری، محیط طبیعی، اندیشه، دانش و سازمان اجتماعی در ایران قرون میانه شناخته شود.
این رسانه همچنین با انتشار تصاویر و نقشه مسیر دسترسی به الموت، ظرفیتهای تاریخی و گردشگری این منطقه را برای مخاطبان بینالمللی معرفی کرده و ثبتجهانی آن را گامی مهم در افزایش شناخت جهانی از میراثفرهنگی ایران ارزیابی کرده است.
انتهای پیام/
کشف بقایای دستکم ۱۲۰ مرد جوان در قالب ۹ گور جمعی در شهر براونائو آم این اتریش، از سوی باستانشناسان بهعنوان یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی دهههای اخیر در اروپای مرکزی توصیف شده است؛ کشفی که با پیدا شدن یک استخوان توسط دختربچهای آغاز شد و اکنون با شواهد اولیه، به احتمال زیاد پرده از یکی از بزرگترین محلهای دفن جمعی قربانیان جنگهای ناپلئونی در آغاز قرن نوزدهم برمیدارد.
همزمان با ثبت مجموعهای از آثار جدید در فهرست میراثجهانی یونسکو، دولتها و نهادهای گردشگری در کشورهای مختلف با اجرای برنامههای تبلیغاتی، توسعه زیرساختها و طراحی بستههای سفر، رقابت تازهای را برای جذب گردشگران فرهنگی آغاز کردهاند؛ روندی که از نگاه کارشناسان میتواند نقشه گردشگری جهان را در سال ۲۰۲۶ دستخوش تغییر کند.
شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) با هشدار نسبت به گسترش محدودیتهای سفر، افزایش مالیاتهای گردشگری و سیاستهای محدودکننده در برخی مقاصد، تاکید کرد تداوم این روند میتواند بر رشد صنعت گردشگری جهانی و رقابتپذیری مقاصد اثر منفی بگذارد.
ثبت جهانی مجموعه «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کرهجنوبی، بازتاب گستردهای در رسانههای تخصصی میراثفرهنگی، باستانشناسی و گردشگری جهان داشته است؛ رسانههایی که این پرونده را در کنار مهمترین آثار ثبتشده سال ۲۰۲۶، از جمله سواحل نرماندی فرانسه، پایتختهای باستانی آسوکا و فوجیوارا ژاپن و سارنات هند، از شاخصترین ثبتهای امسال معرفی کردهاند.
Δ