در میان بحثهای داغ درباره ابزارهای دور زدن فیلترینگ و کانفیگهای مختلف، کمتر به ساختار زیربنایی این فناوریها توجه میشود. آن هم در شرایطی که کمتر کسی به اینترنت بینالملل دسترسی دارد. در گفتوگو با آرین اقبال بررسی میکنیم که عملکرد این ابزارها به چه صورت است و دقیقا چه کسانی میتوانند فیلترشکن و به اصطلاح کانفیگ بسازد.
تینا مزدکی_در روزهای انزوای کامل شبکه، تنها کسانی به اینترنت متصل میمانند که فیلترشکنشان از طریق یک «سرور واسطه داخلی» به اینترنت آزاد (سفید، سازمانی یا ماهوارهای) پل میزند. آرین اقبال، کارشناس شبکه، در این گفتوگو با خبرگزاری خبرآنلاین، مکانیزمهای پیچیده عبور از سد فیلترینگ و اقتصاد پشتپرده این محدودیتها را کالبدشکافی کرده است.
کسانی متصل میشوند که به اینترنت آزاد دسترسی دارند. این کارشناس در پاسخ به این پرسش که اکنون که شرایط کاملا متفاوت است این فرایند به چه صورتی انجام میشود توضیح داد: «با قطع شدن اینترنت، شرایط کاملاً متفاوت میشود و دیگر دسترسی مستقیم به سرورهای خارجی امکانپذیر نیست، به همین دلیل اتصالات مستقیم به خارج مسدود میشوند. در چنین وضعیتی، تمامی فیلترشکنهایی که فعال هستند، از یک سرور واسطه در داخل کشور استفاده میکنند که به اینترنت آزاد دسترسی دارد.»
به گفته این کارشناس روشهای دسترسی این سرورها به اینترنت آزاد به شرح زیر است:
آنطور که این کارشناس توضیح میدهد: «بهرهگیری از تکنیکهایی مانند «لودبالانس» (Load Balancing) روی تعداد زیادی از سیمکارتها یا سرویسهای اینترنت سفید، یکی از روشهای مقیاسپذیر برای تأمین این زیرساختهاست. گردش مالی بالای این حوزه، که در برخی موارد از طریق تراکنشهای شفاف کریپتوکارنسی نیز قابل ردیابی است، امکان تأمین هزینههای بالای این زیرساختها را از روشهای مختلف از جمله خرید سیمکارتهای خاص یا سایر ابزارهای اقتصادی فراهم میکند.»
اگر برای اتصال به اینترنت جهانی با مشکل روبهرو باشید اولین گزینهای که به ذهن شما میآید، VPN است اما اگر در شرایطی باشید که اینترنت کاملا ایزوله شده و راهی با خارج از مرزها ندارد؛ آن وقت سراغ بازار داغ به اصطلاح کانفیگها میروید. آرین اقبال کارشناس شبکه در ادامه میگوید در واقع کلمهای که کاربران به عنوان «کانفیگ» از آن یاد میکنند، فقط یک فایل تنظیمات برای کلاینتِ یک ابزارِ خاص است. بنابراین، کانفیگ به خودی خود چیز اورجینال یا خارقالعادهای نیست. اگر بخواهیم دقیقتر نگاه کنیم، ما باید از مفهوم گستردهتری به نام «تونلینگ» شروع کنیم. در واقع، تونلینگ یک واژه کلی است و VPNها یکی از مدلهای اجرای تونلینگ هستند و فیلترشکنها نیز در شاخههای خاصی از همین مفهوم قرار میگیرند.
به گفته این کارشناس، تونلینگ بسته به نیاز، در لایههای مختلف مدل شبکه (OSI) اتفاق میافتد. به صورت کلی، اکثر روشهای تونلینگ در سه حالت اتفاق میافتد.
ادامه این مطلب را در «در «خاموشی دیجیتال ایران» چه کسانی میتوانند فیلترشکن بسازند؟»، بخوانید.
۵۸۳۲۳
استفاده از فیلترشکن در ایران به یک ضرورت عمومی و زیستی برای بیش از ۸۰ درصد کاربران تبدیل شده که ابعاد آن حتی از جمعیت فعال اینترنت در بسیاری از کشورهای توسعهیافته نیز فراتر رفته است؛ با این حال، این پدیده پنهان با بلعیدن حجم ترافیک، فرسودگی سختافزارها، تهدید امنیت سایبری و ایجاد مافیای مالی چند ده همتی، پیامدهای مخرب و جبرانناپذیری را بر پیکره جامعه و اقتصاد دیجیتال کشور وارد میکند.
بازار فروش فیلترشکن در ایران دیگر یک فعالیت محدود و پراکنده نیست. به گفته آرین اقبال، کارشناس امنیت شبکه، این بازار به صنعتی سازمانیافته تبدیل شده که علاوه بر گردش مالی بالا، خطرهای جدی برای امنیت سایبری کاربران و سازمانها به همراه دارد؛ از سرقت اطلاعات شخصی گرفته تا امکان سوءاستفاده از میلیونها دستگاه آلوده در حملات سایبری.
در نگاه اول، GPU فقط یک قطعه الکترونیکی است؛ تراشهای که زمانی وظیفهاش اجرای بازیهای ویدیویی و پردازش تصاویر بود. اما امروز همین قطعه کوچک به یکی از استراتژیکترین داراییهای جهان تبدیل شده است؛ تا جایی که دولتها برای دسترسی به آن رقابت میکنند، شرکتهای فناوری میلیاردها دلار برای خریدش هزینه میکنند و حتی بازار سیاه برای آن شکل گرفته است.
سالهاست این جمله میان کاربران فناوری دستبهدست میشود که «مک و آیفون ویروس نمیگیرند.»
Δ