لیبی، کشوری که بیش از یک دهه با جنگ داخلی، ناامنی و انزوای بینالمللی شناخته میشد، اکنون با اتخاذ سیاستهای جدید گردشگری، تسهیل صدور ویزا، احیای زیرساختهای تاریخی و بازگشایی مسیرهای سفر، در تلاش است جایگاه خود را در بازار گردشگری بینالمللی باز یابد. هرچند این کشور همچنان در فهرست مقاصد پرریسک بسیاری از دولتها قرار دارد، اما افزایش ورود گردشگران خارجی و بازگشت تدریجی تورهای ماجراجویانه، نشانهای از آغاز فصل تازهای در گردشگری شمال آفریقاست.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، در حالی که لیبی طی سالهای گذشته یکی از بیثباتترین کشورهای منطقه شمال آفریقا به شمار میرفت، اکنون نشانههایی از بازگشت تدریجی این کشور به چرخه گردشگری جهانی مشاهده میشود؛ روندی که بر پایه ثبات نسبی امنیتی، بازسازی زیرساختها و تغییر رویکرد دولت نسبت به صنعت گردشگری شکل گرفته است.
«جیمز ویلکاکس» بنیانگذار شرکت گردشگری ماجراجویانه Untamed Borders، در نوامبر ۲۰۲۵ نخستین تور خود به جنوب لیبی را پس از ۱۴ سال برگزار کرد؛ سفری که از نگاه فعالان صنعت سفر، نمادی از بازگشت آرام اما معنادار گردشگری به کشوری است که سالها درگیر جنگ داخلی و تنشهای امنیتی بوده است.
پس از آتشبس سال ۲۰۲۰، اگرچه درگیریهای پراکنده همچنان در برخی مناطق ادامه دارد، اما دولت لیبی طی دو سال اخیر برنامهای هدفمند برای بازگشایی درهای کشور به روی گردشگران خارجی در پیش گرفته است؛ برنامهای که از اصلاح فرآیندهای صدور ویزا تا احیای جاذبههای تاریخی و توسعه پروژههای کلان گردشگری را در بر میگیرد.
در همین راستا، لیبی در سال ۲۰۲۴ سامانه ویزای الکترونیکی را راهاندازی کرد؛ اقدامی که روند پیچیده و زمانبر دریافت ویزا را به فرآیندی آنلاین و کوتاهمدت تبدیل کرده است. پیش از این، متقاضیان ناچار بودند ماهها در انتظار دریافت مجوز سفر از طریق سفارتخانهها باقی بمانند، اما اکنون بخش عمدهای از این فرآیند بهصورت دیجیتال انجام میشود.
همزمان، پروژههای مرمت و بازسازی در مهمترین مراکز تاریخی و فرهنگی کشور نیز شتاب گرفته است. موزه ملی طرابلس پس از ۱۴ سال تعطیلی، با طراحی و بازآفرینی جدید فعالیت خود را از سر گرفته و در شهر قدیم طرابلس نیز عملیات گسترده مرمت بناهای تاریخی و بازارهای سنتی با همکاری یونسکو انجام شده است.
در کنار این اقدامات، پروژههای متوقفمانده گردشگری نیز دوباره فعال شدهاند؛ از جمله مجتمع بزرگ «الاندلس» در طرابلس که شامل هتلها، مارینا، مراکز خرید و فضاهای تفریحی است و طی سالهای بحران نیمهتعطیل باقی مانده بود.
دولت لیبی همچنین تلاش کرده با برگزاری رویدادهای بینالمللی، تصویری تازه از این کشور ارائه دهد. برگزاری رالی صحرایی وادیالحیات در ابتدای سال جاری و برنامهریزی برای توسعه خطوط هوایی ملی جدید، بخشی از این راهبرد کلان برای احیای صنعت گردشگری محسوب میشود.
این سیاستها اکنون نتایج اولیه خود را نشان دادهاند. به گفته «نصرالدین الفزانی» وزیر گردشگری و صنایعدستی لیبی، شمار گردشگران ورودی در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۰ درصد افزایش یافته است. همچنین تنها در همین بازه زمانی، حدود ۲۸۲ هزار نفر از محوطههای مهم تاریخی این کشور از جمله «لپتیس مگنا» و «صبراته» بازدید کردهاند.
فعالان صنعت گردشگری نیز از رشد قابلتوجه تقاضا برای سفر به لیبی خبر میدهند. شرکت Untamed Borders اعلام کرده است که میزان رزرو تورهای لیبی در ۱۲ ماه گذشته نسبت به سال ۲۰۲۴ حدود ۲۰۰ درصد افزایش یافته و حتی رزروهای اولیه سال ۲۰۲۶ نیز از مجموع دو سال گذشته فراتر رفته است.
جنوب لیبی و مناطق صحرایی، یکی از مهمترین کانونهای بازگشت گردشگران ماجراجو به شمار میرود. تورهای جدید شامل بازدید از محوطههای میراثجهانی یونسکو در «جبل آکاکوس»، واحههای اوباری، شهر تاریخی غات و همچنین غدامس، شهر سفیدرنگ صحرایی در مرز تونس است؛ مقاصدی که سالها از دسترس گردشگران بینالمللی خارج بودند.
با این حال، سفر به لیبی همچنان با پیچیدگیها و محدودیتهای جدی همراه است. گردشگران خارجی در بسیاری از مسیرها موظف به همراه داشتن اسکورت پلیس یا نیروهای امنیتی هستند و هرگونه تغییر در برنامه سفر نیازمند دریافت مجوز رسمی است.
علاوه بر چالشهای امنیتی، مسئله بیمه سفر نیز یکی از موانع مهم گردشگری در لیبی محسوب میشود؛ چراکه بسیاری از دولتها همچنان درباره سفر به این کشور هشدار میدهند و بخش عمده بیمههای بینالمللی، پوشش سفر به لیبی را ارائه نمیکنند.
با وجود همه این محدودیتها، بسیاری از گردشگران خارجی تجربه سفر به لیبی را متفاوت، اصیل و کمنظیر توصیف میکنند. آنها از مهماننوازی مردم، چشماندازهای بکر صحرایی و میراث تاریخی غنی این کشور بهعنوان مهمترین جذابیتهای سفر یاد میکنند.
انتهای پیام/
در حالی که صنعت گردشگری جهانی در سال ۲۰۲۵ بهطور میانگین رشد ۴ درصدی را تجربه کرده، ایالات متحده آمریکا با افت ۵.۴ درصدی ورود گردشگران بینالمللی، وارد دورهای از رکود گردشگری شده که تحلیلگران از آن با عنوان «رکود ترامپی» یاد میکنند؛ رکودی که ریشه در تشدید سیاستهای مهاجرتی، سختگیریهای مرزی، محدودیتهای اجتماعی و فضای بیثبات سیاسی دارد و اکنون حتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ نیز نتوانسته نسبت به جبران آن اطمینان ایجاد کند.
تشدید ناامنیهای منطقهای و استمرار تبعات جنگ، صنعت گردشگری امارات را با یکی از جدیترین چالشهای سالهای اخیر مواجه کرده است؛ بهگونهای که براساس گزارش شبکه CNN، نرخ اشغال هتلهای ابوظبی در میانه ماه مارس و همزمان با تعطیلات عید فطر، نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۴۵ درصد کاهش یافته و همزمان، تعلیق پروازهای بینالمللی از سوی برخی شرکتهای بزرگ هواپیمایی، چشمانداز گردشگری این کشور را با ابهام روبهرو کرده است.
همزمان با افزایش نگرانیها نسبت به پیامدهای سیاسی و امنیتی ناشی از رویکردهای دولت دونالد ترامپ، گزارشها از موج گسترده لغو رزرو هتلها در شهرهای میزبان رقابتهای جام جهانی حکایت دارد؛ رخدادی که فعالان صنعت گردشگری و اقامت آمریکا آن را تهدیدی جدی برای منافع اقتصادی این کشور توصیف میکنند.
بخش گردشگری اسپانیا در ادامه روند صعودی خود، در سال ۲۰۲۶ به درآمد بیسابقه ۱۲۱ میلیارد یورویی از محل گردشگران بینالمللی دست خواهد یافت؛ رقمی که این کشور را در جایگاه نخست اروپا و سومین قدرت درآمدزای گردشگری جهان پس از آمریکا و چین تثبیت میکند. تازهترین گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) نشان میدهد اسپانیا با اتکا به مدل «گردشگری با ارزش افزوده بالا»، نهتنها سهمی تعیینکننده در اقتصاد ملی خود ایفا میکند، بلکه به یکی از بازیگران راهبردی صنعت گردشگری جهان تبدیل شده است.
Δ