انجمن تهیهکنندگان مستقل سینمای ایران با انتشار اطلاعیهای از دولت و مجلس خواست با توجه به وجود وفاق ملی، سانسور فرهنگی را تعطیل کنند.
گاهی در هیاهوی زندگی روزمره، صدای یک مادر داغدار یا نگاه پُرغرور یک خواهر شهید، میتواند ما را از خواب بیخبری بیدار کند. «لالهخیز» از همان جنس برنامههاییست که نه با فریاد، بلکه با نجوا، ما را به یادمان میآورد چه کسانی رفتند تا ما بمانیم.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با تاکید بر اینکه چالشهای سازمانی نباید رسانهای شود، گفت: ما گاهی چالشهای بین سازمانی میبینیم که عقل دینی و عقلانی اقتضا میکند مسئولان با یکدیگر همفکری کرده و گره را باز کنند.
فیلم سینمایی «کوسه» ساخته علی عطشانی با صدور پروانه نمایش به زودی اکران میشود.
رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی دزفول گفت: در سالهای اخیر، روضههای خانگی در شهرستان دزفول با استقبال گسترده مردم و مشارکت فعال نسل جوان به یکی از جلوههای مهم آیینهای مذهبی و جاذبههای فرهنگی این شهر تبدیل شده است.
هنر-صنعتِ خراطی سنگ، بهعنوان یکی از شاخههای صنایع دستی سنگی، از دیرباز در میان مردمان ایرانزمین متداول بوده است. در این شاخه از صنایع دستی ایران، ابزار اصلیِ هنرمند، «چرخ خراطی» است که با استفاده از آن، اشیایی با حجم متقارن و مدور ایجاد میکند؛ اشیایی مانند دیگ، دیگچه، هاون، قندان، قَدَح، گلدان و… توصیه میکنیم این هنر-صنعت را بیشتر بشناسید.
هنر مشبک سنگ شاخهای از صنایعدستی ایران است که در آن، پس از تراش سنگ با حذف فضاهای منفی، آن را بهصورت پرمنفذ یا شبکهای شکل میدهند. هنرمندان ایرانی بهطور معمول نقوشی مانند نقوش هندسی و اسلیمی را در این هنر به کار میبندند. در نوشتهی پیشِ رو، اطلاعات بیشتری دربارهی این هنر دستی در اختیارتان قرار دهیم.
کپوبافی خوزستان که بیشتر با عنوان حصیربافی برای عموم مردم قابل درک است، هنر دیرینه دزفول و یکی از نمونه های پرکاربرد صنایع دستی ایران در منطقه خوزستان محسوب می شود. وجود نخل در سرتاسر خوزستانِ زیبا، یکی از علت های رواج کپوبافی با قدمتی 500 ساله است. در حقیقت با استفاده از هنر و تکنیک پیچشِ برگهای درختهای نخل به دور نیهای مردابی، روند بافت کپو صورت می گیرد.
در خصوص تاریخ تئاتر ایران می توان گفت مانند بسیاری از نقاط دیگر جهان، تئاتر در ایران نیز به واسطه یک سیر تکاملی از آیین ها و رسم های مذهبی سرچشمه گرفت. حتی هنگامی که به جایی رسید که هیچ آیین یا پرستشی در آن نبود، همچنان نیازمند ارگان های مذهبی و ثروت آنها بود. در دین های یکتا پرستی مانند دین زرتشت و اسلام، تصور هر گونه شباهتی برای خدا یا قدیسان کفر آمیز است. بنابراین، علاقه آنها نسبت به نمایش کمتر از دیگر ادیان است.