ثبت جهانی مجموعه «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کرهجنوبی، بازتاب گستردهای در رسانههای تخصصی میراثفرهنگی، باستانشناسی و گردشگری جهان داشته است؛ رسانههایی که این پرونده را در کنار مهمترین آثار ثبتشده سال ۲۰۲۶، از جمله سواحل نرماندی فرانسه، پایتختهای باستانی آسوکا و فوجیوارا ژاپن و سارنات هند، از شاخصترین ثبتهای امسال معرفی کردهاند.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، بررسی گزارشهای منتشرشده در رسانههای تخصصی گردشگری و میراثفرهنگی نشان میدهد که «قلعه الموت و استحکامات وابسته» به دلیل برخورداری از معماری منحصربهفرد کوهستانی، شبکه پیشرفته دفاعی، سامانههای مدیریت آب و پیوند عمیق با یکی از مهمترین دورههای تاریخ ایران و جهان اسلام، توجه گسترده پژوهشگران و فعالان گردشگری فرهنگی را به خود جلب کرده است.
رسانههای بینالمللی همچنین تاکید کردهاند که ثبت جهانی این مجموعه، جایگاه ایران را بهعنوان یکی از مهمترین کانونهای میراثفرهنگی جهان بیش از پیش تقویت میکند و میتواند به افزایش سفرهای فرهنگی، توسعه پژوهشهای باستانشناسی و معرفی ظرفیتهای کمتر شناختهشده البرز و استان قزوین در سطح بینالمللی بینجامد.
بر اساس جمعبندی یونسکو، در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی، ۲۵ اثر جدید با اجماع اعضا در فهرست میراثجهانی به ثبت رسیدند و «قلعه الموت و استحکامات وابسته» بهعنوان یکی از برجستهترین پروندههای فرهنگی این دوره، به فهرست میراث مشترک بشریت افزوده شد.
انتهای پیام/
همزمان با ثبتجهانی مجموعه «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراثجهانی یونسکو، شماری از رسانهها و مراکز پژوهشی انگلیسیزبان در گزارشها و مطالب تحلیلی خود، بر نقش کمتر شناختهشده این مجموعه بهعنوان یکی از مهمترین مراکز علمی و فکری ایران در سدههای میانه تاکید کردند.
همزمان با بازتاب جهانی ثبت «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراثجهانی یونسکو، رسانه انگلیسیزبان کرهجنوبی Aju Press (AJP) در گزارشی ویژه، این رویداد را فرصتی برای معرفی چهره واقعی و تاریخی الموت فراتر از روایتهای عامهپسند دانست.
کشف بقایای دستکم ۱۲۰ مرد جوان در قالب ۹ گور جمعی در شهر براونائو آم این اتریش، از سوی باستانشناسان بهعنوان یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی دهههای اخیر در اروپای مرکزی توصیف شده است؛ کشفی که با پیدا شدن یک استخوان توسط دختربچهای آغاز شد و اکنون با شواهد اولیه، به احتمال زیاد پرده از یکی از بزرگترین محلهای دفن جمعی قربانیان جنگهای ناپلئونی در آغاز قرن نوزدهم برمیدارد.
همزمان با ثبت مجموعهای از آثار جدید در فهرست میراثجهانی یونسکو، دولتها و نهادهای گردشگری در کشورهای مختلف با اجرای برنامههای تبلیغاتی، توسعه زیرساختها و طراحی بستههای سفر، رقابت تازهای را برای جذب گردشگران فرهنگی آغاز کردهاند؛ روندی که از نگاه کارشناسان میتواند نقشه گردشگری جهان را در سال ۲۰۲۶ دستخوش تغییر کند.
Δ