دبیر دومین دوره جشنواره «آکادمی نمایشنامهنویسان»، مهمترین تفاوت این دوره نسبت به دوره نخست را تخصصی شدن ساختار جشنواره و تفکیک آثار در سه بخش «تألیفی»، «اقتباسی» و «سیاوشان» عنوان کرد.
به گزارش روابط عمومی دومین دوره جشنواره «آکادمی نمایشنامهنویسان»، سید حسن حسینی با اشاره به تجربه موفق دوره نخست گفت: در نخستین دوره، تمامی آثار در یک بخش مورد ارزیابی قرار میگرفتند، اما بررسی روند داوری و جمعبندی تجربههای بهدستآمده نشان داد که نمایشنامههای تألیفی، اقتباسی و آثاری که به مسائل روز جامعه میپردازند، هر یک ویژگیها و معیارهای تخصصی خود را دارند و ارزیابی آنها در یک چارچوب مشترک، نمیتواند همه ظرفیتهای این آثار را بهدرستی منعکس کند.
او افزود: بر همین اساس، در فراخوان دومین دوره جشنواره، آثار در سه بخش مستقل «تألیفی»، «اقتباسی» و «سیاوشان» تعریف شدهاند و داوری هر بخش نیز بهصورت جداگانه انجام خواهد شد. این تغییر، مهمترین تحول ساختاری جشنواره در دوره دوم است و با هدف افزایش دقت، عدالت و کیفیت ارزیابی آثار صورت گرفته است.
دبیر جشنواره «آکادمی نمایشنامهنویسان» تأکید کرد: تفکیک بخشهای جشنواره صرفاً یک تقسیمبندی اجرایی نیست، بلکه گامی در جهت تخصصیتر شدن فرآیند داوری است. هر یک از این سه حوزه، اقتضائات، ظرفیتها و معیارهای خاص خود را دارند و طبیعی است که ارزیابی آنها نیز باید متناسب با همان ویژگیها انجام شود.
حسینی در پایان اظهار کرد: امیدواریم این تغییر، ضمن ایجاد فرصت برابر برای رقابت آثار در هر بخش، به ارتقای کیفیت داوری و شناسایی دقیقتر آثار برگزیده منجر شود و گامی مؤثر در مسیر توسعه نمایشنامهنویسی و تقویت رویکردهای تخصصی در این حوزه باشد.
دومین دوره جشنواره «آکادمی نمایشنامهنویسان» به دبیری سید حسن حسینی برگزار میشود و علاقهمندان میتوانند آثار خود را تا ۱۵ شهریورماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.
انتهای پیام/
نمایش «میزری» به کارگردانی توحید معصومی، از اوایل مهرماه در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه میرود.
مستندهای «بز ۵۰۱» و «حق بازی» چهارشنبه ۱۸ شهریورماه در سالن حقیقت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی نمایش داده میشوند.
یک شاعر و نویسنده معتقد است که شعر دهه ۶۰ در پیوند با یک زمینه فکری و فرهنگی تازه شکل گرفت.
لیلا صدقی کارشناس ارشد پژوهش هنر در یادداشتی نوشت: جنگ، تنها ساختمانها، زیرساختها و اقتصاد یک کشور را تخریب نمیکند؛ بخش مهمی از آسیبهای ناشی از جنگ در لایههای نامرئی جامعه باقی میماند؛ در حافظه جمعی، احساس امنیت، روابط میان گروههای اجتماعی، هویت فرهنگی و حتی تصویر مردم از آینده. به همین دلیل، تجربه کشورهای […]
Δ