شرکت صنایع پلیمر گچساران، متولی ساخت پروژه پلیاتیلن گچساران در راستای اعتماد به سازندگان داخلی توانست ۱۸.۶۸ درصد بیشتر از مجوز قبلی دریافت شده از وزارت صمت، سهم ارجاع به سازندگان داخلی را افزایش دهد و از ۶۴.۸۸ درصد به ۸۳.۵۶ درصد برساند.
به گزارش اقتصادآنلاین، مطابق با مجوز قبلی دریافت شده از وزارت صمت، سهم خرید خارج در این طرح ۳۵.۱۲ درصد و ارجاع به سازنده داخلی ۶۴.۸۸ درصد بود که با توجه به اهمیت ساخت داخل و پرهیز از ارجاع کار به سازندگان خارجی، با برنامهریزیهای صورتگرفته تاکنون سهم خرید خارج در این پروژه به ۱۶.۴۴ درصد کاهش و ارجاع به سازنده داخلی به ۸۳.۵۶ درصد افزایشیافته است.
در این پروژه تعداد ۱۲۳ قرارداد ساخت و تأمین تجهیزات به ارزش بیش از ۱۱۸ میلیون یورو با سهمی بالغ بر ۹۲ درصد ارزش ریالی تجهیزات منعقد شده است.
نکته مهم آنکه، ۲۳ شرکت نوآور و ۹ شرکت فناور سهمی قابلتوجه در ۱۱۷ قرارداد منعقده با سازندگان داخلی این طرح دارند.
ساخت سه پکیج مهم از جمله سیستم انتقال، جداکننده سانتریفیوژ و خشککن بوتن در این پروژه برای بار اول در داخل کشور و توسط مهندسان ایرانی صورت پذیرفته است.
گفتنی است، طرح پلی اتیلن سنگین شرکت صنایع پلیمر گچساران، از طرحهای دارای اولویت نخست هلدینگ خلیجفارس به شمار میرود.
بررسیهای آمارها حاکی از آن است که قانون تهلنجی و کولبری مسیر قاچاق کالا به کشور را کاملا قانونی کرده است؛ یا به عبارت دیگر، این نوع واردات کالا همان قاچاق است که به آن پوشش قانونی دادهاند.
رئیس اتاق بازرگانی ایران از تدوین «بسته مدیریت عوارض جنگ» در ستاد ویژه اقتصادی اتاق ایران خبر داد و گفت: با توجه به تحولات فوری در سطح تنشهای ژئوپلتیکی، تا هفته آینده متن نهایی این بسته به سران قوا و شورای عالی امنیت ملی ارسال میشود.
از آذر ۱۴۰۴ تا خرداد ۱۴۰۵، اقتصاد ایران در مسیری پرتنش قرار گرفت؛ مسیری که با اعتراضات اجتماعی آغاز شد و در نهایت به جنگ، محاصره دریایی و اختلال در تجارت خارجی رسید. نقشه تورم ماهانه کشور در این بازه، روایت پیچیدهای از اثرات این مسیر پرپیچوخم ارائه میدهد؛ روایتی که در آن جغرافیای اقتصادی استانها، نشانگر اثرات و اتفاقات پیچیدهای در این بازه زمانی است.
نایبرئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران میگوید به جای مخالفت با واردات کالا از مسیر تهلنجی، تولیدکنندگان میتوانند از این ظرفیت برای تأمین مواد اولیه و کالاهای واسطهای استفاده کنند تا هم اهداف دولت محقق شود و هم فشار بر صنایع کاهش یابد.
Δ