دشتیانه از بهمن ۱۴۰۰ با رویکردی تحولگرا، مدیریت صبا فولاد را در شرایطی برعهده گرفت که ظرفیت تولید شرکت با وجود توان اسمی ۱.۵ میلیون تن HBI، به حدود ۸۰۰ هزار تن محدود بود و زیرساختهای برنامهریزی، نگهداشت و تأمین قطعات اضطراری نیازمند بازنگری جدی بود.
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از بورس۲۴، احسان دشتیانه پس از بیش از ۴ سال هدایت شرکت صبا فولاد خلیج فارس، با کارنامهای سرشار از تحول، بهرهوری و سودآوری از مدیریت این شرکت خداحافظی کرد.
در دوره مدیریت وی، منحنی عملکرد شرکت کاملاً معکوس شد.
تولید سالانه تا ۱.۲۵ میلیون تن افزایش یافت و رکورد نرخ تولید ۲۰۰ تن در ساعت ثبت شد. سودآوری شرکت نیز به حدود ۴ همت در سال ۱۴۰۲ و ۳.۵ همت در سال ۱۴۰۳ رسید. علاوه بر آن، ساختارهای مدیریتی نوین با رویکرد شاخصمحور، نظامهای کیفیت و گواهینامههای ایزو و جوایز تعالی مستقر شدند.
دشتیانه همچنین شفافیت و انضباط معاملاتی در بورس کالا را نهادینه کرد؛ بهگونهای که بیش از ۹۵ درصد تأمین مواد اولیه و فروش محصول در سال ۱۴۰۴ از مسیر بورس کالا صورت گرفت.
پروژه مگامدول احیای دوم نیز ظرف کمتر از دو سال به ۶۰ درصد پیشرفت رسید و تأمین مالی ۴.۵ همتی آن بهعنوان یکی از بزرگترین تأمین مالیهای بورسی سال ۱۴۰۲ ثبت شد.
با وجود چالشهای ناشی از افزایش بهای گاز، مواد اولیه، عوارض صادرات و محدودیتهای انرژی، عملکرد صبا فولاد در سالهای مدیریتی دشتیانه بالاتر از میانگین صنعت بود و تنها در سال مالی منتهی به آذر ۱۴۰۴ افت نسبی سودآوری مشاهده شد.
اکنون دشتیانه در حالی صبا فولاد را ترک میکند که این شرکت در فهرست بنگاههای ارزشمند بازار سرمایه و مورد توجه سرمایهگذاران داخلی و خارجی قرار گرفته است. میراث او، ساختاری چابک، برنامهای روشن و مسیر هموار برای تداوم رشد و توسعه صبا فولاد است.
قیمت نفت روز سهشنبه با افزایش نزدیک به ۲ درصدی، روند صعودی خود را ادامه داد؛ در حالی که تلاشها برای پایان دادن به درگیری ایران و آمریکا به بنبست رسیده و تنگه هرمز همچنان عمدتاً بسته مانده است؛ عاملی که عرضه انرژی از خاورمیانه را محدود کرده است.
گمرک جمهوری اسلامی ایران طی دستورالعملی رسمی، صادرات هرگونه اسلب، ورق و تسمه در انواع مختلف از جمله ورق گرم، سرد، گالوانیزه، رنگی و قلعاندود را ممنوع اعلام کرد.
وزیر جهاد کشاورزی گفت: با اصلاح سیاستهای ارزی، انگیزه قاچاق کاهش یافته و در بسیاری از اقلام از بین رفت.
بحران تنگه هرمز افغانستان را بهعنوان یک نقطه اتکای بالقوه برای مسیری جدید بهدور از این تنگه مطرح کرده است.
Δ