تئاتر باستانی لِفکادا، تنها تئاتر شناختهشده در جزایر ایونی یونان، پس از بیش از یک قرن فراموشی، سرانجام از دل خاک بیرون آمد. این کشف بزرگ، چشمانداز تازهای به شکوه فرهنگی این منطقه در دوران باستان گشوده است.
بهگزارش میراث آریا، پس از بیش از یک قرن انتظار و ده سال کاوشهای باستانشناسی، تئاتر باستانی جزیره لِفکادای یونان (تنها تئاتر کشفشده در جزایر ایونی) سرانجام بهطور کامل از زیر خاک بیرون آمد. کارشناسان این کشف را بیتردید مهمترین و باشکوهترین بنایی که تاکنون در لفکادای باستانی کشف شده توصیف کردهاند.
این تئاتر که در حدود قرن چهارم پیش از میلاد ساخته شده، نخستین بار در سال ۱۹۰۱ میلادی توسط باستانشناسان آلمانی، ادموند کروگر و ویلهلم دورپفلد، شناسایی شد. دورپفلد بعدا یافتههای خود را در کتاب ایتاکای کهن (منتشرشده در ۱۹۲۷) منتشر کرد. اما پس از کشف اولیه، این بنا بار دیگر مدفون شد و در طول یک قرن بعد، باغهای زیتون و انبارهای موقتی بر آن منطقه سایه انداختند، بهطوریکه تصور میشد تئاتر گم شده است.
در سال ۱۹۹۷، در جریان یک بررسی میدانی توسط اداره دوازدهم آثار پیشاتاریخی و کلاسیک یونان، محل تئاتر با استفاده از ویژگیهای خاص جغرافیاییاش شناسایی شد. از سال ۲۰۱۵، عملیات کاوش جدیدی آغاز شد و با حذف درختان زیتون، ساختار اصلی تئاتر از دل خاک بیرون آمد.
بنای کشفشده شامل یک تئاتر ۱۳ پلهای است که به ۱۲ سکوی نشیمن تقسیم شده و دارای ۲۱ ردیف صندلی و یک راهروی میانی (دیازوما) برای سه ردیف دیگر بوده است. در مجموع، گنجایش این تئاتر ۳هزار و ۵۰۰ نفر برآورد شده است، هرچند شواهد نشان میدهد که قرار بوده ظرفیت نهایی آن بین ۱۰ تا ۱۱ هزار نفر باشد.
همچنین در جریان کاوش، سه تختسنگ تزئینشده با پنجههای شیر، دلفینها، پرندگان و یک سیرن (موجود اسطورهای) کشف شد که گمان میرود متعلق به شخصیتهای برجسته، کاهنان یا مقامات شهر و بعدتر اتحادیه آکارنانیا بودهاند.
این تئاتر در دوره اوج اقتصادی و فرهنگی لفکادای باستانی مورد استفاده قرار میگرفته، اما در دوران رومیان به تدریج متروکه شد. علت اصلی این افول، مهاجرت اجباری ساکنان لفکادا به نیکوپولیس بود، شهری که در سال ۳۱ پیش از میلاد توسط اکتاویان آگوستوس بنا شد. این مهاجرت منجر به خالی شدن لفکادا و فراموشی تدریجی تئاتر تاریخی آن شد.
انتهای پیام/
سازمان جهانی هواشناسی (WMO) با هشدار نسبت به احتمال ۸۰ درصدی شکلگیری پدیده اقلیمی النینو در تابستان سال جاری، نسبت به افزایش ریسک رخدادهای حدی آبوهوایی در نقاط مختلف جهان هشدار داد. این پدیده که یکی از تأثیرگذارترین محرکهای تغییرات اقلیمی کوتاهمدت در جهان به شمار میرود، میتواند با تشدید موجهای گرما، خشکسالیها، بارشهای شدید و سیلابها، نهتنها زندگی روزمره جوامع بلکه روندهای جهانی گردشگری، انتخاب مقاصد سفر و رفتار مصرفکنندگان در بازار گردشگری را نیز دستخوش تحول کند.
باستانشناسان آلمانی در جریان مطالعات نجاتبخشی پیش از احداث یک پارک خورشیدی در ایالت هسن، آرامگاه باشکوه یکی از اشراف سلت را همراه با مجموعهای استثنایی از اشیای تدفینی شامل زیورآلات طلا، سلاح، بقایای ارابه آیینی و یک ابریق وارداتی اتروریایی کشف کردند؛ یافتهای که کارشناسان آن را از مهمترین اکتشافات باستانشناسی سالهای اخیر اروپا توصیف کردهاند.
تورنتو، یکی از شهرهای میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، تنها ساعاتی پس از آغاز جشنهای مردمی این رویداد، جشنواره بزرگ هواداران (FIFA Fan Festival) را به دلیل شرایط نامساعد جوی و خطر وقوع صاعقه لغو کرد.
باستانشناسان در شمال عراق بقایای یک شهر بزرگ عصر مفرغ را کشف کردهاند که به دلیل نابودی ناگهانی و حفظ استثنایی آثار آن، از سوی پژوهشگران «پمپئی بینالنهرین» نام گرفته است؛ کشفی که میتواند یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی سال ۲۰۲۶ در خاورمیانه باشد.
Δ