گوشی IBM Simon در سال ۱۹۹۴ با ترکیب نمایشگر لمسی و دستیار دیجیتال عرضه شد و با وجود عمر کوتاه ۶ ماهه، پایهگذار اسمارتفونهای امروزی شد.
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از زومیت، در ۱۶ آگوست ۱۹۹۴ (۲۵ مرداد ۱۳۷۳)، شرکت IBM همراه با اپراتور BellSouth، دستگاهی را وارد بازار آمریکا کرد که بعدها بهعنوان نخستین گوشی هوشمند تاریخ شناخته شد: IBM Simon Personal Communicator.
ساینس میوزیوم بریتانیا نیز سایمون را نخستین گوشی هوشمندی میداند که بهصورت عمومی به فروش رسید. این دستگاه در واقع ترکیبی از موبایل و دستیار دیجیتال شخصی (PDA) بود.
سایمون در دورهای عرضه شد که گوشیها عمدتاً برای تماس و پیامهای ساده استفاده میشدند؛ اما این دستگاه نمایشگر لمسی، قلم مخصوص و مجموعهای از نرمافزارها را ارائه میکرد.
کاربران میتوانستند با آن تماس بگیرند، ایمیل ارسال کنند، فکس بفرستند، یادداشت بنویسند، از تقویم و دفترچه تلفن استفاده کنند و حتی روی نمایشگر آن طراحی کنند. نمایشگر لمسی و نرمافزارهای قابل استفاده، مهمترین ویژگیهایی بودند که سایمون را از موبایلهای معمول آن دوران جدا میکردند.
البته IBM Simon با استانداردهای امروزی دستگاهی بسیار بزرگ و سنگین بود؛ طول آن حدود ۲۲٫۲ سانتیمتر و وزنش حدود ۵۰۰ گرم بود. سایمون به پردازندهی ۱۶ مگاهرتزی، حدود یک مگابایت فضای ذخیرهسازی و نمایشگر لمسی تکرنگ مجهز بود و حتی از کارتهای PCMCIA برای افزایش فضای ذخیرهسازی پشتیبانی میکرد. باتری دوام چندانی نداشت و یکی از نقاط ضعف اصلی دستگاه محسوب میشد.
سایمون با وجود امکانات پیشرفته برای زمان خود، عمر تجاری کوتاهی داشت و پس از حدود ۶ ماه از بازار کنار رفت؛ بااینحال، ایدهای را بهنمایش گذاشت که سالها بعد به استاندارد صنعت موبایل تبدیل شد.
۵۸۵۸
ایرانسل، در جریان آیین «یک ایران متصل»، جدیدترین دستاوردها و راهکارهای ارتباطی و دیجیتال خود را به دکتر مسعود پزشکیان معرفی کرد و همزمان ۹۴۶ پروژه ارتباطی ایرانسل در ۲۱ استان کشور با حضور رئیسجمهوری، به بهرهبرداری رسید.
امیر اسماعیل ادیبپناه، مدیرمسئول «هوش مصنوعی آدینه»، در نمایشگاه اینوتکس تأکید کرد یکی از مهمترین دلایل شکست پروژههای هوش مصنوعی، استفاده از دادههای ناسالم و غیرقابل اتکاست؛ مسئلهای که میتواند خروجی الگوریتمها را نیز پرخطا کند.
پژوهش جدید دانشمندان دانشگاه استنفورد نشان میدهد مهار گیرندهای به نام EP۲ در سلولهای ایمنی میتواند برخی آثار افزایش سن را در موشها کاهش دهد و عملکرد حافظه، عضلات و قلب آنها را بهبود ببخشد.
متا آزمایش رباتهایی را آغاز کرده که میتوانند وظایف نگهداری دیتاسنترها را خودکار کرده و بخش بزرگی از نیروی انسانی را حذف کنند.
Δ