در عصر یوتیوب، اینستاگرام و اینترنت پرسرعت، بسیاری از ویدئوهای اینترنتی تلاش میکنند با ترکیب خلاقیت و ادعاهای غیرمعمول، توجه مردم را جلب کنند. یکی از ویدئوهای پربازدید که بارها در شبکههای اجتماعی منتشر شده، ادعای شارژ گوشی با سیبزمینی است. ایدهای که در نگاه اول جذاب و علمی به نظر میرسد، اما آیا حقیقت دارد؟
به گزارش خبرآنلاین، این روزها، که قیمت سیبزمینی سر به فلک کشیده، شاید بهتر باشد قبل از بررسی امکان تولید برق با سیبزمینی، کمی حساب و کتاب کنیم! تصور کنید برای شارژ باتری با سیبزمینی مجبور باشید صدها سیبزمینی استفاده کنید. اگر هزینه این تعداد را محاسبه کنیم، احتمالاً به این نتیجه میرسیم که خرید یک پاوربانک گزینهای ارزانتر و منطقیتر خواهد بود.
به نقل از شهرسختافزار، در سالهای اخیر، ویدئوهایی دستبهدست شدهاند که در آنها افراد با نمایش چند سیبزمینی و سیمهای متصل، مدعی میشوند که گوشیشان در حال شارژ شدن است. اما حقیقت علمی پشت شارژ گوشی با سیبزمینی چیست؟ برای درک بهتر این موضوع، ابتدا باید بفهمیم برق چگونه تولید میشود و آیا سیبزمینی انرژی کافی برای این کار دارد یا خیر.
به زبان ساده، الکتریسیته جریان الکترونها در یک مدار است که از طریق منابعی مثل باتری یا مولد تأمین میشود. اما عملکرد سیبزمینی بهعنوان باتری طبیعی چگونه است؟
برای شارژ یک گوشی معمولی به ولتاژ: ۵ ولت و جریان: حداقل ۱ آمپر نیاز داریم. یعنی توانی حدود ۵ وات باید تأمین شود. اما آیا سیبزمینی انرژی کافی برای شارژ گوشی دارد؟
واقعیت این است که سیبزمینی خودش برق تولید نمیکند. در آزمایشهای انجامشده، واکنشهای شیمیایی میان دو فلز (معمولاً مس و روی) در حضور الکترولیت، باعث تولید مقدار بسیار کمی جریان الکتریکی میشود.
مکانیزم تولید برق در سیبزمینی
فلز روی الکترون آزاد میکند. فلز مس الکترونها را جذب کرده و جریان ضعیفی ایجاد میشود. سیبزمینی بهعنوان رسانا و الکترولیت عمل میکند.
اما ولتاژ تولیدی توسط هر سیبزمینی تنها حدود ۰.۷ ولت است، که برای شارژ موبایل با سیبزمینی حتی نزدیک به مقدار مورد نیاز هم نیست. جریان تولیدی نیز در حد میلیآمپر است که تنها برای روشن کردن یک LED کوچک کافی خواهد بود.
حال اگر بخواهیم انرژی لازم برای شارژ گوشی را تأمین کنیم، باید صدها سیبزمینی را بهصورت مدارهای سری و موازی به هم متصل کنیم. از لحاظ انرژی و هزینه، این روش کاملاً غیرعملی خواهد بود.
برخی افراد ادعا میکنند که در ویدئوهایشان گوشی واقعاً شارژ شده، اما در اکثر موارد، این ویدئوها دستکاری شده یا دارای منبع برق مخفی هستند. در بهترین حالت، سیبزمینی میتواند یک آزمایش علمی جالب برای نمایش واکنشهای الکتروشیمیایی باشد، اما برای شارژ واقعی گوشی مناسب نیست.
ویدئوهای مربوط به شارژ گوشی بدون برق و ادعاهای مشابه، به دلیل سادگی و جذابیت بصری بهسرعت در شبکههای اجتماعی پخش میشوند. اما اکثر افراد بدون بررسی علمی، آنها را باور میکنند و به اشتراک میگذارند.
ادعاهایی مثل شارژ گوشی با سیبزمینی شاید در نگاه اول جالب و خلاقانه به نظر برسند، اما بررسی علمی نشان میدهد که این ادعاها بیشتر سرگرمی هستند تا واقعیت. مقایسه برق تولیدی سیبزمینی با منابع واقعی انرژی نشان میدهد که این روش عملاً کاربردی نیست.
پس قبل از باور کردن و لایک چنین ویدئوهایی، بهتر است با نگاهی انتقادی و علمی به آنها نگاه کنیم. زیبایی علم در دقت و واقعگرایی آن نهفته است، نه در افسانهها و شایعات.
۵۸۵۸
در نگاه اول، GPU فقط یک قطعه الکترونیکی است؛ تراشهای که زمانی وظیفهاش اجرای بازیهای ویدیویی و پردازش تصاویر بود. اما امروز همین قطعه کوچک به یکی از استراتژیکترین داراییهای جهان تبدیل شده است؛ تا جایی که دولتها برای دسترسی به آن رقابت میکنند، شرکتهای فناوری میلیاردها دلار برای خریدش هزینه میکنند و حتی بازار سیاه برای آن شکل گرفته است.
سالهاست این جمله میان کاربران فناوری دستبهدست میشود که «مک و آیفون ویروس نمیگیرند.»
در تاریخ اینترنت ایران، کمتر مفهومی به اندازه «ایراناکسس» توانسته بر زندگی دیجیتال شهروندان، کسبوکارها و حتی ساختار فنی شبکه کشور اثر بگذارد. اگر فیلترینگ را بتوان شناختهشدهترین ابزار حکمرانی اینترنت در ایران دانست، ایراناکسس را باید یکی از مهمترین و در عین حال کمتر شناختهشدهترین معماریهای فنی دانست که طی یک دهه گذشته به تدریج در تار و پود اینترنت ایران تنیده شده است.
با حضور وزیر ارتباطات و فناوریاطلاعات، سایت نسل پنجم ارتباطی (۵G) ایرانسل در شهر همدان و یک سایت ارتباطی روستایی در شهرستان بهار، به بهرهبرداری رسید.
Δ