بر اساس آخرین اعلام مرکز ثبت دامنه کشوری، تاکنون یک میلیون و ۷۰۴ هزار و ۲۹ دامنه فعال فارسی به ثبت رسیده که در این میان پسوند داتآیآر (ir.) بیشترین دامنه فعال را دارد.
به گزارش خبرآنلاین، نام دامنه بخشی است که گویای نام برند یا فعالیت کاربر بوده و آن را به دلخواه خود انتخاب میکند. پسوندهای مجاز و معتبر در واقع پسوندهایی هستند که توسط کمیته مخصوص تأیید و تصویب پسوندها یعنی آیکن (ICANN) تأیید شده باشند.
نمونههای پسوندهای متداول com، org و ir هستند و انتخاب نام دامنه مناسب و ساده بسیار مهم بوده و همچنین در رتبهبندی (Ranking) نتایج جستوجوی گوگل نیز تأثیرگذار است. در واقع دامنه یا دامین همان آدرس اینترنتی است که شما با آن شناخته میشوید و هر چقدر سادهتر و سرراستتر باشد بهتر بوده و کاربران بیشتری شما را خواهند یافت.
دامنه از دو بخش اصلی تشکیل شده است؛ نام دامنه و پسوند دامنه، نام دامنه را شما تعیین میکنید و در صورتی که این نام آزاد باشد میتوانید آن را در اختیار بگیرید. البته پسوند دامنه همبستگی به نوع کار شما و گاهی به کشوری که در آن هستید، بستگی دارد.
به نقل از ایسنا، بر اساس آخرین آمار اعلام شده در مرکز ثبت دامنه کشوری، ایران دو دامنه ir و co.ir همانند گذشته بیشترین ثبت را به خود اختصاص داده است؛ به گونهای که تاکنون به ترتیب یک میلیون و ۶۹۵ هزار و ۸۹۸و ۴۳۲۹ ثبت شده است.
همچنین دامنههایی که بیشتر از ۱۰۰۰ مورد ثبتشده دارند، دامنه ایران با ۱۴۱۱ مورد و دامنه ac.ir با ۱۰۵۲ دامنه فعال هستند. البته دامنههای دیگری وجود دارند که کمتر از ۱۰۰۰ مورد به نام آنها ثبت شده است که می توان به دامنه id.ir با ۷۲۹ مورد، دامنه org.ir با ۲۲۶مورد، دامنه sch.ir با ۱۹۳ مورد و دامنه gov.ir با ۱۶۶ مورد اشاره کرد.
کمترین دامنه ثبتشده نیز متعلق به دامنه net.ir با ۲۵ دامنه فعال است و در مجموع تاکنون یک میلیون و ۷۰۴ هزار و ۲۹ دامنه ثبت شده اند.
5858
بازداشت یک مهماندار هواپیما در دبی پس از ارسال یک تصویر در گروه خصوصی واتساپ، نگرانیهای تازهای درباره امنیت پیامرسانها و نظارت دولتی ایجاد کرده است. این پرونده اکنون به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات حوزه حریم خصوصی دیجیتال تبدیل شده است.
شرکت Apple وارد یک دوره تاریخی جدید شده است. پس از بیش از یک دهه ریاست تیم کوک، حالا مهندسی که سالها در پشت صحنه خلق محصولات اپل حضور داشته است، سکان هدایت این غول فناوری را در دست میگیرد.
این روزها که دسترسی فراگیر به اینترنت به دلیل شرایط ویژه کشور و البته به دلایل منطقی و معقول در محدودیت قرار دارد، یک سوال مهم پیش روی جامعه است که این محدودیت ها تا چه زمانی تداوم خواهد داشت؟
دسترسی به اینترنت جهانی، که روزگاری حق همگانی بود، اکنون با گذشت بیش از سه دهه به کالایی لوکس و طبقاتی تبدیل شده است. با رونمایی از سرویسهای «اینترنت پرو» توسط اپراتورها و تجاریسازی دسترسیهای ویژه، حالا مفهوم «تبعیض دیجیتال» از سطح زمزمههای پشتپرده به یک مدل تجاری رسمی تغییر شکل داده است.
Δ