برخی از مدافعان انسداد اینترنت، خود از «سیمکارتهای سفید» یا اینترنتهای بدون محدودیت بین الملل (اصطلاحاً پرو) استفاده میکنند. این تضاد رفتاری، مصداق بارز «یک بام و دو هوا» است.
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از سیتنا، اگر اینترنت بینالملل تا این حد هولناک و مخرب است که باید برای بیش از ۸۰ میلیون ایرانی قطع شود، چرا این مدعیان و صاحبان دسترسیهای خاص، خود را در معرض این خطر قرار میدهند؟ آیا خونِ کسانی که پشتِ حصارهای امنِ رانتی نشستهاند، از خون کسبوکارهای خرد و دانشجویانی که برای یک جستجوی ساده علمی در گل ماندهاند، رنگینتر است؟
حقیقت تلخ آنجاست که این جریان، اینترنت را نه به عنوان یک «حق عمومی»، بلکه به عنوان یک «امتیاز طبقاتی» میبیند. آنها با استفاده از رانتهای ارتباطی، در حالی از مزایای دهکده جهانی بهره میبرند که همزمان با اظهارات شاذ، تبر به ریشه معیشت دیجیتال مردم میزنند. این برخورد طبقاتی با اینترنت، نهتنها توهین به شعور مخاطب، بلکه شکافی عمیق میان ملت و کسانی است که پشتِ دیوارهای بلندِ دسترسیهای ویژه، برای بقیه نسخه «محرومیت» میپیچند.
نمیشود با اینترنت بدون فیلتر سفارشی، علیه اینترنت بینالملل سخن گفت. مردم میپرسند: اگر اینترنت جهانی بد است، چرا برای شما حلال و برای ما حرام است؟ دوران «بنشین و بگو، خودت نشنو» به سر آمده است؛ یا محدودیت برای همه، یا آزادی و دسترسی عادلانه برای همه. اینترنت طبقاتی، مسیر آلوده ای است که هیچ توجیه تربیتی و صیانتی نمیتواند آن را پاک کند.
۵۸۵۸
رییس اتحادیه کسبوکارهای اینترنتی عنوان کرد: اینترنت را باز کنید، زندگی جریان پیدا میکند.
نزدیک به ۶۰ روز از قطعی گسترده اینترنت گذشته و در همین مدت، چیزی آرام و بیسروصدا در حال شکلگرفتن است: تبدیل اینترنت از یک حق عمومی و شهروندی به یک امتیاز تخصیصیافتنی. امتیازی که پیشتر با نامهایی مانند «اینترنت سفید» یا «ویژه» شناخته میشد، حالا با عنوان تازه «اینترنت پرو»، «اینترنت پایدار» یا همان «اینترنت طبقاتی» در حال توزیع است.
رئیس کمیسیون اینترنت نصر تهران گفت: قطعی اینترنت تا روزی ۵ هزار میلیارد تومان خسارت دارد. مثلا در یک شرکت ۶۰۰ نفره، ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر در خطر تعدیل هستند.
در ماهی که سایه درگیری نظامی و قطعی سراسری اینترنت بر کشور سنگینی میکرد، سرعت رشد قیمتها رکوردی پنجساله ثبت کرد.
Δ