باستانشناسان فرانسوی در یکی از مهمترین پروژههای پژوهشی اروپا در سال ۲۰۲۶، طی کاوشهای گسترده زیر میدان تاریخی مقابل کلیسای نوتردام پاریس، لایههایی کمنظیر از حدود ۱۷۰۰ سال تاریخ شهری را آشکار کردند؛ یافتههایی که از دوران امپراتوری روم تا قرون میانه را دربرمیگیرد و تصویری تازه از روند شکلگیری و تحول پاریس در طول نزدیک به دو هزاره ارائه میدهد.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، باستانشناسان فرانسه در جریان حفاریهای گسترده زیر میدان اصلی مقابل کلیسای نوتردام پاریس، موفق به کشف مجموعهای ارزشمند از آثار و بقایای تاریخی شدهاند که به گفته کارشناسان، یکی از مهمترین دستاوردهای باستانشناسی اروپا در سال ۲۰۲۶ محسوب میشود. رسانههای فرانسوی از این پروژه با عنوان «کاوش قرن» یاد کردهاند؛ پروژهای که لایههای پنهان تاریخ پایتخت فرانسه را از اعماق زمین به سطح آورده است.
این عملیات باستانشناسی در پی بازگشایی رسمی کلیسای نوتردام در سال ۲۰۲۴ و همزمان با اجرای طرح بازآفرینی و ساماندهی میدان تاریخی پیش روی این بنای شاخص آغاز شد. بر اساس برنامه شهرداری پاریس، این فضای شهری تا سال ۲۰۲۸ به محیطی سبز، اقلیمپذیر و سازگار با تغییرات آبوهوایی تبدیل خواهد شد؛ طرحی که شامل کاشت ۱۶۰ اصله درخت، ایجاد فضاهای سایهدار و استقرار سامانههای خنککننده شهری است.
با این حال، پیش از آغاز عملیات عمرانی، بررسیهای باستانشناختی گستردهای برای مطالعه لایههای تاریخی زیر میدان در دستور کار قرار گرفت؛ اقدامی که اکنون به کشفیاتی کمسابقه در قلب تاریخی پاریس انجامیده است.
حفاریها در عمقی نزدیک به چهار متر از سطح کنونی میدان انجام شده و تاکنون صدها اثر و ساختار تاریخی از دورههای مختلف شناسایی و مستندسازی شدهاند. در میان مهمترین یافتهها، یک سکه متعلق به قرن چهارم میلادی با تصویر امپراتور روم، کنستانتین، ظروف سفالی سالم مربوط به قرون وسطی، بقایای خانههای مسکونی و تأسیسات ذخیرهسازی غلات از دورههای مروونژی و کارولنژی دیده میشود؛ آثاری که هر یک بخشی از سیر تحول تاریخی و کالبدی پاریس را روایت میکنند.
یکی از جذابترین و در عین حال رازآلودترین کشفیات این پروژه، مجموعهای از قطعات سفالی قرون وسطایی است که بر سطح داخلی آنها نشانهها و خطوطی به رنگ قرمز مشاهده شده است. باستانشناسان تاکنون موفق به تفسیر یا رمزگشایی این علائم نشدهاند و پژوهش درباره ماهیت و کارکرد آنها همچنان ادامه دارد.
سرپرستان علمی پروژه معتقدند لایههای زیر میدان نوتردام را میتوان به «آرشیوی زنده از تاریخ پاریس» تشبیه کرد؛ آرشیوی که از بقایای شهر رومی لوتتیا ـ هسته اولیه شکلگیری پاریس امروزی ـ تا آثار دورههای مختلف قرون میانه را در خود جای داده است. بررسیهای اولیه نشان میدهد تنها در چهار متر عمق، نزدیک به بیست قرن تاریخ شهری به صورت متوالی و فشرده بر روی یکدیگر انباشته شدهاند؛ وضعیتی که از منظر مطالعات باستانشناسی شهری در اروپا کمنظیر ارزیابی میشود.
کاوشها همچنین شواهد مهمی از تداوم حیات شهری و بازاستفاده از مصالح ساختمانی در دورههای مختلف تاریخی را آشکار کردهاند. از جمله این یافتهها میتوان به یک آستانه سنگی متعلق به دوران روم اشاره کرد که پس از فروپاشی امپراتوری روم، در ساخت و سازهای بعدی به عنوان سنگفرش خیابان مورد استفاده قرار گرفته است؛ نمونهای روشن از تداوم بهرهبرداری از منابع معماری در بستر تحولات تاریخی شهر.
تمامی آثار کشفشده برای انجام مطالعات تخصصی، حفاظت و مستندسازی به مرکز باستانشناسی شهر پاریس منتقل شدهاند. پژوهشگران امیدوارند با ادامه کاوشها بتوانند به لایههایی کهنتر از دوره رومی نیز دست یابند و اطلاعات تازهای درباره ساکنان پیشارومی منطقه، یعنی قوم «پاریزی» ـ قومی که نام پاریس از آن برگرفته شده است ـ به دست آورند.
انتهای پیام/
در جهانی که مرز میان کار، مصرف و استراحت بهسرعت در حال فروپاشی است، خواب دیگر به یکی از کمیابترین و ارزشمندترین داراییهای انسان معاصر بدل شده است. همزمان با گسترش فرهنگ بهرهوری بیوقفه و اقتصاد شبانهروزی، صنعت نوظهوری با عنوان «گردشگری خواب» شکل گرفته که وعده بازگرداندن آرامشی را میدهد که زندگی مدرن از انسان سلب کرده است؛ آرامشی که گاه بهای آن به دو هزار دلار برای یک شب اقامت میرسد.
یافتههای تازه باستانشناسی، روایت رایج از سرنوشت پمپئی پس از فوران سهمگین کوه وزوو را به چالش کشیده است. برخلاف تصور دیرینه مبنی بر متروک شدن کامل این شهر پس از فاجعه سال ۷۹ میلادی، شواهد جدید نشان میدهد گروهی از بازماندگان و احتمالا مهاجران تازهوارد، در دل ویرانههای خاکسترگرفته پمپئی به زندگی بازگشته و برای چندین قرن، شکلی از سکونت اضطراری و غیررسمی را در این شهر نابودشده استمرار بخشیدهاند.
گزارش تازه گروه هتلهای هیلتون از تحولی عمیق در الگوهای سفر جهانی حکایت دارد؛ تغییری که نشان میدهد گردشگران امروز بیش از آنکه در پی مقصد باشند، به دنبال تجربهاند. آرامش ذهنی، خلوت فردی، پیوندهای خانوادگی و کشف هویت شخصی، به تدریج جایگزین انگیزههای سنتی سفر شده و چشمانداز تازهای را پیش روی صنعت گردشگری جهان قرار داده است.
در حالی که صنعت گردشگری جنوبشرق آسیا پس از سالها رکود ناشی از همهگیری کرونا نشانههای احیا را بروز داده بود، تبعات جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و پیامدهای آن بر بازار جهانی انرژی، بار دیگر این صنعت را در معرض چالشی جدی قرار داده است؛ بحرانی که با افزایش هزینه سوخت، اختلال در شبکه پروازی، رشد قیمت بلیتها و کاهش تقاضای سفر، چشمانداز فصل اوج گردشگری تابستانی را با ابهام مواجه کرده است.
Δ