بحران فولکسواگن دیگر فقط مشکل یک خودروساز نیست. کاهش تقاضا، هزینه بالای تولید، تعرفههای آمریکا و رقابت چینیها، مدل صنعتی آلمان را زیر فشار برده و آینده صنعت خودروی اروپا را هم به خطر انداخته است.
دلار پس از صحبتهای شب گذشته مسعود پزشکیان افزایشی شد و به محدوده ۲۰۵ هزار تومان رسید، اما بازار خودرو هنوز واکنش یکدستی به این سیگنال نشان نداده است. قیمتها نوسانی و بیرمقاند و بازار همچنان برای افزایش مقاومت میکند.
تهدید جدید دونالد ترامپ برای اعمال تعرفه ۵۰ درصدی بر خودرو و قطعات وارداتی از کانادا، برخلاف تصور کاخ سفید، فقط کانادا را هدف نمیگیرد؛ زنجیره تولید خودروسازی آمریکا بهشدت به کانادا گره خورده و اجرای این تعرفه میتواند هزینه تولید و قیمت خودرو در هر دو سوی مرز را بالا ببرد.
بحث درباره تخلف احتمالی مونتاژکاران خودرو، از خوداظهاری در ارزش کالاهای وارداتی گرفته تا بهرهمندی از ارز ارزانتر، موضوعی است که باید دستگاههای نظارتی و قضایی درباره آن تصمیم بگیرند. اما شاید پرسش مهمتر، یک گام عقبتر باشد: اگر طبق اظهارات مطرحشده، یک خودروساز طی چهار سال حدود ۶ میلیارد دلار ارز دریافت کرده، این منابع میتوانستند در کجا هزینه شوند و چه فرصتهایی در مقابل آن وجود داشت؟
چین در حال تبدیل شدن به قدرت مسلط صنعت خودرو است؛ از تولید و صادرات خودرو گرفته تا باتری و خودروهای برقی. یک تحلیل جدید معتقد است آمریکا برای مقابله با این موج، دیگر نمیتواند فقط روی دیترویت و خودروسازان سنتی حساب کند و باید برگ برنده خود یعنی تسلا، وایمو، تراشه و فناوری خودران را وارد میدان کند.
خرید پراید کارکرده حداقل به ۳۰۰ میلیون تومان بودجه نیاز دارد.
بازار خودرو این روزها فقط با یک قیمت کار نمیکند؛ بهخصوص در خودروهای گرانقیمت و وارداتی، حالا میتوان سه نرخ متفاوت برای یک خودرو پیدا کرد. فاصله میان قیمت سایتها، نمایشگاهداران و فروشنده واقعی، معاملات را پیچیدهتر از گذشته کرده است.
BYD که طی سالهای اخیر نماد جهش صنعت خودروی چین بوده، حالا با نشانههایی از کند شدن رشد مواجه شده است. فروش این شرکت در بازار داخلی چین کاهش یافته، رقابت با خودروسازانی مانند جیلی و شیائومی شدیدتر شده و رسیدن به هدف فروش ۵.۵ میلیون دستگاهی سال ۲۰۲۵ بیش از گذشته دشوار به نظر میرسد.
تا همین چند سال پیش، پیدا کردن شرکت مادر برندهای خودروسازی چندان دشوار نبود؛ مثلاً میدانستیم آئودی زیرمجموعه فولکسواگن است. اما چینیها نقشه صنعت خودرو را بهشدت پیچیده کردهاند؛ برندهایی که ظاهراً رقبای مستقل یکدیگرند، در بسیاری موارد زیرمجموعه یک گروه بزرگ قرار دارند. حالا آخرین نقشه مالکیت مهمترین برندهای چینی را مرور کردهایم.