موزهی محلیِ چابهار که به نام «موزه چابهار» نیز شناخته میشود، در خیابان «دریا»، انتهای بلوار امام خمینی و در ساختمان سابق فرمانداری قرار دارد. این ساختمان که از جاهای دیدنی چابهار به شمار میرود و به اواخر دوره قاجار تعلق دارد، در سال ۱۳۸۹ خورشیدی به موزه تغییر کاربری یافته است. در این مقاله به شرح معماری ساختمان مزبور و اشیای به نمایش درآمده در آن خواهیم پرداخت.
ایلان ماسک اعلام کرد استارت آپ هوش مصنوعیاش به نام xAI علیه اپل اقدام حقوقی انجام میدهد.
پژوهش جدید دانشگاه آکسفورد نشان میدهد بخشی قابل توجه از نقره موجود در گنجینهای وایکینگی یافتشده در نزدیکی شهر بیدیل در شهرستان نورث یورکشایر انگلستان، از مسیرهای تجاری دور دست، تا عراق و ایران امروز، تامین شده است.
پژوهشهای جدید نشان میدهد که گردشگری گلف در ایرلند شمالی نهتنها به رشد اقتصادی این منطقه کمک کرده، بلکه موجی از سرمایهگذاریهای کلان در صنعت ساختوساز هتلداری را به راه انداخته است.
طی مراسمی با حضور مشاور عالی وزیر و رئیس مرکز بین الملل وزارت میراث فرهنگی، مدیر و کارشناسان مجموعه فرهنگیتاریخی نیاوران، بخش انگلیسی وب سایت این مجموعه رونمایی شد.
یک حقوقدان توضیحاتی درباره موارد ممنوعالخروجی و شرایط قانونی آن همچنین امکان خروج از کشور افراد دارای سوءپیشینه کیفری ارائه داد.
باستانشناسان در ایالت زاکسن- آنهالت آلمان، مجموعهای از گودالهای آیینی ۵هزار ساله را کشف کردهاند که شامل کاسههای سفالی کامل، استخوانهای انسان و سگ، و بقایای سوختگی از خانههاست، یافتههایی که راز مراسم مذهبی پیشاتاریخی را نمایان میسازد.
گاهی یک نام، راز قرنها را در خود پنهان میکند؛ معبد چغازنبیل، واژهای که بسیاری در نگاه اول نمیتوانند با مفهوم آن ارتباط برقرار کنند، در واقع از ترکیب دو واژهی لری «چغا» (تپه) و «زنبیل» (سبد) ساخته شده است؛ اشارهای به شکل این سازه شگفتانگیز که همانند سبدی عظیم از دل خاک سر برآورده است. این نیایشگاه باستانی، شاهکاری از تمدن ایلامی و از مهمترین جاهای دیدنی شوش است که در سال ۱۹۷۹ در فهرست آثار ایران در یونسکو ثبت شد و در کنار بزرگترین گنجینههای تاریخی جهان قرار گرفت.
وقتی نام ایران در جهان باستان طنینانداز شد، نقطهای بود که این قدرت را به تصویر کشید؛ تخت جمشید، میراثی که نهتنها نماد اقتدار هخامنشیان است، بلکه یادگاری از دوران طلایی معماری ایرانی به شمار میرود. این مجموعه باشکوه در سال ۱۹۷۹ بهعنوان یکی از نخستین آثار ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و هنوز، پس از ۲۵۰۰ سال، جلوهای از نبوغ، هنر و سیاست است.