ایران در قلب منطقهای پر از تنوع فرهنگی، تاریخی و طبیعی قرار گرفته و کشورهای همسایه آن نیز مملو از زیباییهایی هستند که همیشه مورد توجه گردشگران ایرانی و جهانی قرار گرفتهاند.
سازمان جهانی گردشگری (UN Tourism) با گردهم آوردن کشورهای عضو خود در منطقه آسیا و اقیانوسیه، گامهایی در راستای توسعه گردشگری فراتر از دوران بازیابی و بهسوی تابآوری و پایداری بیشتر برداشت.
قزاقستان با میزبانی پنج رویداد بینالمللی بزرگ در سال ۲۰۲۵، گام بلندی در مسیر تبدیل شدن به یکی از قطبهای گردشگری رویداد محور جهان برمیدارد. این برنامه با هدف جذب گردشگران خارجی و تقویت اقتصاد ملی طراحی شده است.
افزایش شمار گردشگران چینی که بهجای تایلند، ویتنام را برای سفر انتخاب میکنند، این کشور را به بازنگری جدی در سیاستهای صدور ویزا واداشته است. تسهیل ورود به ویتنام، بهویژه برای گردشگران بلندمدت، یکی از اصلیترین راهبردهای دستیابی به هدف بلندپروازانه جذب ۲۳ میلیون گردشگر در سال ۲۰۲۵ است.
تئاتر باستانی لِفکادا، تنها تئاتر شناختهشده در جزایر ایونی یونان، پس از بیش از یک قرن فراموشی، سرانجام از دل خاک بیرون آمد. این کشف بزرگ، چشمانداز تازهای به شکوه فرهنگی این منطقه در دوران باستان گشوده است.
یکی از فرودگاههای بینالمللی ایران فرودگاه امام خمینی است که برای جابهجایی مسافران از شهر تهران به کشورهای خارجی و برعکس استفاده میشود. این فرودگاه که بخشی مهم از شبکه ترانزیت کشور محسوب میشود، دو ترمینال فعال و یک ترمینال در دست ساخت دارد. همچنین، امکانات مختلفی در آن فراهم آمده و خدمات گوناگونی به مسافران ارائه میدهد.
موزه ملی ایران دو ساختمان برای نمایش اشیای موزه دارد: موزه مربوط به اشیای دوره پیش از اسلام (موزه ایران باستان) و آثار دوره پس از اسلام (موزه دوران اسلامی). موزه باستان شناسی و هنر اسلامی ایران محل نمایش اشیای دو مقوله هنرهای ایرانی و معماری ایرانی مربوط به دوران پس از حمله اعراب و مسلمان شدن ایرانیان است که در این مطلب به معرفی بخشهای مختلف آن میپردازیم.
مجموعه کاخ نیاوران و مجموعه کاخ سعدآباد، دو مکانی هستند که در کوهپایه جنوبی کوه های البرز در شمال تهران، واقع شده اند. این دو مجموعه، در قرن نوزدهم میلادی ساخته شده اند و هماکنون از جاهای دیدنی تهران به حساب میآیند. در آن زمان، شهر تهران در قسمت های شمالی خود، گسترش چندانی نیافته بود. اولین بار، ناصرالدین شاه قاجار، استراحتگاه تابستانی خود را در قسمت شمالی شهر بنا کرد.