بررسی جابه‌جایی یک بنای تاریخی در ایران

به گزارش خبرنگار مهر، در تاریخ معماری ایران فقط یک بار یک بنای تاریخی از جای اصلی خود به مکان دیگری منتقل شد و آن هم کلیسای جهانی زور زور بود.

کلیسای مریم مقدس زور زور ماکو از زیباترین کلیساهای آذربایجان غربی است که در رودخانه زنگی مار در حوالی روستای بارون واقع شده است. این کلیسا که بنایی صلیبی شکل است و مانند دیگر کلیساهای ارمنی آن دوره، با سنگ‌های تراشیده شده در اندازه‌های مختلف ساخته شده است.

این کلیسا از جمله بناهای تاریخی ایران است که در فهرست آثار ملی ایران و فهرست میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده‌است؛ همچنین روستای بارون نیز به‌طور جداگانه در فهرست یونسکو جای دارد. در سال ۱۳۶۷ به دلیل آبگیری سد بارون، کلیسا با مصالح موجود عیناً به نقطه‌ای مرتفع‌تر در ۶۰۰ متری محل اصلی منتقل شد.

جابه‌جایی کلیسا حدود ۲۵ روز به طول انجامید و طی آن هر سنگ از این کلیسا برداشته شد و به مکانی ۶۰۰ متر دور تر و ۱۱۰ متر بالاتر از محل اصلی خود منتقل شد. این کلیسا بیش از ۱۲ متر ارتفاع دارد و به یک نماز خانه ساده مسیحی شبیه است.

از آنجا که برخی از قسمت‌های کلیسا تخریب شده یا در زیر خاک زیادی که در روند ساخت سد به کار رفته دفن شده است، از سنگ‌های جدید از همان نوع اما با رنگ متفاوت برای بازسازی استفاده شده است. کتیبه نصب شده بر روی دیوار کلیسا دلایل نقل مکان کلیسا را نشان می‌دهد و گواهی بر اهمیت حفظ میراث فرهنگی و تاریخی کشور است.

به همین منظور نشستی با موضوع کلیسای زور زور از جابجایی تا ثبت جهانی با حضور ابراهیم حیدری، باستان شناس و مجری جابه جایی، فرامرز تطهیر مقدم مرمتگر و پژوهشگر معماری کلیساها، بهنود گوهربین مرمتگر و سیداحمد محیط طباطبایی، رئیس ایکوم ایران برگزار خواهد شد.

این نشست روز چهارشنبه ۱۹ دی ۱۴۰۳ در خانه اندیشمندان علوم انسانی برپا می‌شود و ورود عموم مردم در آن آزاد است.