باستانشناسان در ارمنستان موفق به شناسایی بقایای یک شبکه گسترده مدیریت آب متعلق به بیش از ۲۷۰۰ سال پیش شدهاند؛ کشفی که نشان میدهد پادشاهی باستانی اورارتو از فناوریهای پیچیده آبرسانی و آبیاری برای توسعه کشاورزی و تثبیت قدرت سیاسی خود بهره میبرده است.
به گزارش خبرنگار میراثآریا به نقل از رسانههای بینالمللی، این سامانه در اطراف دژ باستانی «آرگیشتیخینیلی» در دشت آرارات ارمنستان شناسایی شده است. این شهر باستانی که در سده هشتم پیش از میلاد به فرمان شاه آرگیشتی یکم، از پادشاهان قدرتمند اورارتو، بنیان گذاشته شد، یکی از مهمترین مراکز سیاسی و مذهبی این حکومت در قفقاز جنوبی به شمار میرفت.
این پژوهش توسط گروهی مشترک از باستانشناسان لهستانی و ارمنستانی انجام شده و نتایج آن در نشریه علمی Antiquity منتشر شده است. محققان با بهرهگیری از تصاویر ماهوارهای مدرن، دادههای راداری، تصاویر جاسوسی دوران جنگ سرد آمریکا (CORONA و GAMBIT) و مدلهای رقومی ارتفاعی موفق شدند بیش از یکهزار کیلومتر عوارض مرتبط با مدیریت آب را در منطقه شناسایی و نقشهبرداری کنند.
بر اساس نتایج این مطالعه، پژوهشگران در مجموع ۱۰۱۹ کیلومتر ساختار مرتبط با آب، شامل کانالها، بسترهای قدیمی رودخانهها، خاکریزها و مسیرهای متروک انتقال آب را ثبت کردهاند. از این میان، حدود ۱۳۴ کیلومتر به کانالهایی اختصاص دارد که احتمال میرود به دوره اورارتویی تعلق داشته باشند.
محققان معتقدند این شبکه گسترده، امکان تبدیل بخشهایی از اراضی نسبتا خشک دشت آرارات به زمینهای کشاورزی، باغها و تاکستانها را فراهم کرده و نقش مهمی در شکوفایی اقتصادی و توسعه شهر آرگیشتیخینیلی داشته است. بررسی کتیبههای باستانی نیز نشان میدهد که دستکم پنج کانال اصلی برای تأمین آب شهر، مزارع و باغها در این منطقه احداث شده بود.
به گفته پژوهشگران، هرچند هنوز نمیتوان با قطعیت قدمت همه کانالهای شناساییشده را تعیین کرد، اما شواهد موجود نشان میدهد بخش قابل توجهی از این زیرساختها ریشه در دوره اورارتو، یعنی میان سدههای نهم تا ششم پیش از میلاد، دارد.
انتهای پیام/
چهار سازه تاریخی و ارزشمند مرتبط با دانش و مدیریت آب در ایران، شامل پل اللهوردیخان اصفهان، بند امیر فارس، بند شادروان یا پلبند قیصر خوزستان و سازههای آبی تاریخی سیراف در استان بوشهر، برای قرار گرفتن در فهرست «سازههای آبیاری میراثجهانی» (WHIS) در سال ۲۰۲۶ معرفی شدهاند.
کاوشهای باستانشناختی در غار کوسکارلی در استان ترابزون ترکیه، شواهدی از استقرار انسان در حدود ۱۴ هزار سال پیش را آشکار کرده است؛ ابزارهای سنگی، بقایای اجاق و آتش، زیورآلات شخصی و بقایای جانوری، تصویری تازه از شیوه زندگی جوامع شکارچیـگردآورنده در واپسین دوره عصر یخبندان و از ارتباطات پیشاتاریخی آناتولی و قفقاز ارائه میکند.
چین با تکیه بر ترکیب میراثفرهنگی، تجربههای بومی، فناوریهای نوین و تسهیل سفر، در حال شکلدهی به الگوی جدیدی از گردشگری ورودی است؛ بهگونهای که شمار گردشگران خارجی این کشور در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد ۲۰.۴ درصدی به ۲۲.۹۱ میلیون نفر رسیده و ۷۷.۷ درصد از ورودهای ثبتشده با استفاده از سیاستهای معافیت روادید انجام شده است.
باستانشناسان در جریان کاوشهای شهر باستانی تروا در استان چاناکقلعه ترکیه، در حال آشکارسازی بخشی از یک خیابان رومی حدود ۲ هزار ساله هستند؛ کشفی که اطلاعات تازهای از ساختار شهری تروا در دوره هلنیستی و رومی ارائه میکند و قرار است در سالهای آینده زمینه دسترسی گردشگران به بخش رومی این شهر باستانی را فراهم کند.
Δ