پدر و پسر لهستانی که در یک ماجراجویی باستانشناسی برای پیدا کردن یک جادۀ رومی شرکت کرده بودند، یک گنجینه کوچک از سکههای ارزشمند ۴۰۰ ساله را در دل جنگل پیدا کردند.
بهگزارش میراث آریا، انجمن شکارچیان گنج لهستانی با نام هوساریا به همراه انجمن تحقیقاتی تریگلاو برای یافتن یک مسیر باستانی مربوط به امپراتوری روم در جنگلی در منطقه پومیهچووِک در شمال ورشو شروع به کاوش کردند. اما بهجای کشف جادۀ باستانی، دو عضو گروه که پدر و پسر بودند، بهطور اتفاقی یک گنجینه شگفتانگیز از سکههای مربوط به قرون ۱۶ و ۱۷ را کشف کردند. این گنجینه شامل سکههای بسیار نایاب و متنوعی است که به ندرت دیده شدهاند.
پیوت دودا، باستانشناس انجمن تریگلاو میگوید: این احتمالاً یکی از بزرگترین کشفیات از این نوع است که تاکنون در لهستان رخ داده است. اهمیت تاریخی آن فراتر از حد است و ارزش مادی آن بیش از ۱۲۰ هزار دلار تخمین زده میشود.
این گنج توسط اسلاوومیر میلوفسکی و پسرش سیمون پیدا شد و شامل سکههای کمیاب از منطقه تیِرول، هلند اسپانیایی، پروس، دوکنشین پالاسیات-تسویبروکن، اتریش و زاکسن است. بسیاری از این سکهها بسیار ارزشمندند، مانند سکهای متعلق به زیگیسموند سوم مربوط به سال ۱۶۳۰ که مشابه آن سال گذشته به قیمت ۲۴،۵۰۰ دلار فروخته شد.
گنجینههایی که بهطور پنهانی دفن شدهاند، اغلب ریشهای تلخ دارند، چه به دلیل حمله دزدان دریایی باشد و چه به خاطر جنگ. کارشناسان حدس میزنند که گنجینه سکههای پومیهچووک در دوران جنگهای سی ساله (۱۶۱۸ تا ۱۶۴۸) یا درگیریهای سوئدی-لهستانی در میانه قرن هفدهم دفن شده باشد، زیرا پومیهچووک در نزدیکی محل نبردی میان نیروهای سوئدی و لهستانی در سال ۱۶۵۵ قرار دارد.
قرار است این گنجینه بهطور رسمی در ۱۲ نوامبر به محافظ آثار تاریخی استان مازوویا تحویل داده شود و روند انتخاب یک موزه برای نگهداری و نمایش این سکهها آغاز شود.
انتهای پیام/
سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) نخستین نشست از مجموعه «گفتوگوهای جهانی پیشبرد تأمین مالی فرهنگ» را با هدف تبدیل فرهنگ به یکی از اولویتهای راهبردی سرمایهگذاری، توسعه سازوکارهای نوین تأمین مالی و تقویت نقش میراثفرهنگی و صنایع خلاق در توسعه پایدار برگزار کرد.
همزمان با ثبتجهانی مجموعه «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراثجهانی یونسکو، شماری از رسانهها و مراکز پژوهشی انگلیسیزبان در گزارشها و مطالب تحلیلی خود، بر نقش کمتر شناختهشده این مجموعه بهعنوان یکی از مهمترین مراکز علمی و فکری ایران در سدههای میانه تاکید کردند.
همزمان با بازتاب جهانی ثبت «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراثجهانی یونسکو، رسانه انگلیسیزبان کرهجنوبی Aju Press (AJP) در گزارشی ویژه، این رویداد را فرصتی برای معرفی چهره واقعی و تاریخی الموت فراتر از روایتهای عامهپسند دانست.
کشف بقایای دستکم ۱۲۰ مرد جوان در قالب ۹ گور جمعی در شهر براونائو آم این اتریش، از سوی باستانشناسان بهعنوان یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی دهههای اخیر در اروپای مرکزی توصیف شده است؛ کشفی که با پیدا شدن یک استخوان توسط دختربچهای آغاز شد و اکنون با شواهد اولیه، به احتمال زیاد پرده از یکی از بزرگترین محلهای دفن جمعی قربانیان جنگهای ناپلئونی در آغاز قرن نوزدهم برمیدارد.
Δ