ایلان ماسک، بهمنظور «بازطراحی نظام آموزشی ایالات متحده»، کودکستانی خصوصی به نام Ad Astra در ایالت تگزاس تاسیس کرد. این مدرسه که مجوز فعالیت خود را از دولت دریافت کرده، با رویکرد آموزشی مونتسوری و ظرفیت پذیرش حداکثر ۲۱ دانشآموز در گروه سنی ۳ تا ۹ سال، فعالیت خود را آغاز میکند.
به گزارش خبرآنلاین، رویکرد مونتسوری روشی آموزشی محسوب میشود که بر اساس نظریههای ماریا مونتسوری، پزشک و مربی ایتالیایی، شکل گرفته است. این روش آموزشی بر استقلال، یادگیری عملی و کشف فردی کودک تأکید دارد. در مدارس مونتسوری، کودکان در محیطی آزاد و با استفاده از مواد آموزشی خاص، به صورت خودآموز و با سرعت خودشان یاد میگیرند.
به نقل از زومیت، گزارش بلومبرگ نشان میدهد که تاکنون نشانهای از حضور دانشآموزان و کادر آموزشی در کودکستان جدید ایلان ماسک مشاهده نشده است.
کودکستان در شهر باستروپ واقع شده که در حال تبدیل شدن به مرکزی برای کسبوکارهای متعلق به ایلان ماسک است. شرکت حفاری The Boring Co در نزدیکی این شهر و سایت تولید ماهوارههای استارلینک نیز در این منطقه قرار دارد. افزونبر این، ساختمانی متعلق به شرکت ایکس کورپ درحال ساخت است.
طبق گزارش بلومبرگ، ماسک سابقهای طولانی در ارائهی طرحهای آموزشی، اغلب تحت عنوان Ad Astra، در کنار فعالیتهای تجاری خود دارد. بنابراین، شاید کودکستان جدید نیز به منظور ارائهی خدمات آموزشی به فرزندان کارکنان شرکتهای تحت مدیریت او تأسیس شده باشد.
در آگهی استخدام منتشر شده برای جذب مربی در مهدکودک، آمده است: «در حالی که والدین این کودکان با حمایت از نوآوریها و پیشرفتهایی که مرزهای تواناییهای بشری را گسترش میدهند، نقش خود را در جامعه ایفا میکنند، فرزندان آنها نیز به نسل آیندهی نوآوران تبدیل خواهند شد؛ روشی که تنها از طریق آموزشهای اصیل مونتسوری محقق میشود.»
ماسک یکی از حامیان مالی و صریح کمپین ریاستجمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۴ بود و هر دو نظراتی انتقادی دربارهی ابتکارات اخیر در زمینهی تنوع و برابری در آموزش بیان کردهاند.
ماسک اولین چهرهی حوزهی فناوری نیست که نظرات خود را در مورد آموزش در مدارس ایالات متحده اعمال میکند. مارک زاکربرگ تلاش کرد تا تجربهی آموزش را با Summit Learning شخصیسازی کند. جف بیزوس نام و منابع خود را روی مجموعهای از پیشدبستانیها سرمایهگذاری کرد و بیل گیتس سابقهای طولانی در ارائهی ایدههایی برای آموزش عمومی دارد.
۵۸۵۸
در حالی که جهان با سرعت نور به سمت «خودآگاهی» ماشینها میتازد، ما در میان قیچی تحریمهای خارجی و بولدوزر فیلترینگ داخلی، به دنبال بقا در عصر دیجیتال هستیم.
در حالی که انتظار میرفت پلتفرمهای سلامت دیجیتال در دوران بحران و محدودیتهای فیزیکی، گرهگشای نیازهای درمانی مردم باشند، تداوم اختلالات اینترنتی و نبود زیرساختهای پایدار، این حوزه را با بحرانی بیسابقه روبرو کرده است.
دبیر پیشین شورایعالی فضای مجازی، ضمن تایید بر ناتوانی فنی و اقتصادی پلتفرمهای داخلی در پاسخگویی به نیاز کاربران، از امکان اتصال مجدد اینترنت بینالملل در کمتر از ۵ دقیقه در صورت رفع ملاحظات امنیتی خبر داد و با لحنی کنایهآمیز به وجود تبعیض در دسترسی به اینترنت واکنش نشان داد.
دسترسی به اینترنت جهانی، که روزگاری حق همگانی بود، اکنون با گذشت بیش از سه دهه به کالایی لوکس و طبقاتی تبدیل شده است. با رونمایی از سرویسهای «اینترنت پرو» توسط اپراتورها و تجاریسازی دسترسیهای ویژه، حالا مفهوم «تبعیض دیجیتال» از سطح زمزمههای پشتپرده به یک مدل تجاری رسمی تغییر شکل داده است.
Δ