پروژه کنکورد که قرار بود با پروازهای مافوق صوت پاریس و نیویورک را در عرض سه ساعت و نیم به هم متصل کند، در سال ۲۰۰۳ بازنشسته شد. اما رویای ارتباطات سریعتر، همینطور تکامل پیدا کرد و اکنون تونل ترانس آتلانتیک قرار است این رویا را به واقعیت نزدیک کند.
به گزارش خبرآنلاین،از قرن بیستم پروژههایی برای کمتر کردن فاصله حدود ۵۵۰۰ کیلومتری میان بریتانیا و آمریکا ارائهشده است. اما چگونه میتوان ساختاری را طراحی کرد که بتواند چنین اقیانوس وسیعی را بپوشاند و درعینحال چالشهای فنی عظیمی را که در آن وجود دارد برطرف کند؟
این پروژه که تونل ترانس آتلانتیک نام دارد، هزینه تخمینی ۲۰ هزار میلیارد یورو را به همراه دارد که هزینهای معادل مجموع تولید ناخالص داخلی چین، ژاپن و آلمان است. درحالیکه این پروژه ممکن است همچنان یک رویا باقی بماند، بسیاری از مفاهیم مهندسی را تحت تاثیر قرار داده است که در پی آن تا کنون چندین طرح پیشنهاد شده است، ازجمله:
این تونل سفر قطارهای پرسرعت بینقارهای را تسهیل میکند، فشار بیسار زیاد اعماق اقیانوس را کمتر میکند و درعینحال خطوط کشتیرانی و شرایط آب و هوایی سخت سطح را دور میزند. این سیستم میتواند زمان حملونقل را که در حال حاضر بسته به محموله و مسیر بین ۲۰ تا ۴۵ روز متغیر است را ، بهشدت کاهش دهد.
در «۲۰ هزار میلیارد یورو، هزینه تونلی که آمریکا را به اروپا متصل میکند» بیشتر درباره این پروژه بلندپروازانه بخوانید.
۵۸۵۸
تحول در ساختار دسترسی به فضای مجازی در کشور، از یک مدل سانسور سنتی و مبتنی بر مسدودسازی محتوایی به یک پارادایم نوین تحت عنوان «اینترنت طبقاتی» یا «دسترسی هویتمحور»، نشاندهنده گسستی بنیادین در تعریف حقوق شهروندی و مناسبات اقتصادی است.
طی مدتی که گوگل فیلتر بود نکتهای بسیار مورد توجه قرار گرفته است و آن هم میزان وابستگی شدید کاربران به آن است. تا جایی که این وابستگی پهلو به «بیسوادی» زده است.
تجاریسازی دسترسی آزاد به اینترنت تحت عنوان سرویسهای «اینترنت پرو»، واکنشهای بسیار تند و متنوعی را در میان کاربران برانگیخته است؛ از تحلیلهای انتقادی درباره نقض قانون اساسی و تبعیض دیجیتال تا درخواست برای پاسخگویی در قبال هزینههای گزاف و کیفیت پایین اینترنت عمومی.
ماژول دوربین پرچمدار جدید سونی مشابه OnePlus ۱۰ Pro خواهد بود.
Δ