کشف بقایای دستکم ۱۲۰ مرد جوان در قالب ۹ گور جمعی در شهر براونائو آم این اتریش، از سوی باستانشناسان بهعنوان یکی از مهمترین یافتههای باستانشناسی دهههای اخیر در اروپای مرکزی توصیف شده است؛ کشفی که با پیدا شدن یک استخوان توسط دختربچهای آغاز شد و اکنون با شواهد اولیه، به احتمال زیاد پرده از یکی از بزرگترین محلهای دفن جمعی قربانیان جنگهای ناپلئونی در آغاز قرن نوزدهم برمیدارد.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، کشفی که با یافتن یک قطعه استخوان توسط دختربچهای در ماه مارس آغاز شد، اکنون به یکی از برجستهترین رویدادهای باستانشناسی اروپا در سالهای اخیر تبدیل شده است. این استخوان که در محله رانسهوفن شهر براونائو آم این، واقع در ایالت اتریش علیا، پیدا شد، پس از اطلاعرسانی خانواده این کودک به پلیس، مسیر انجام بررسیهای تخصصی را هموار کرد و با ورود اداره فدرال آثار تاریخی اتریش، عملیات کاوش باستانشناسی در این محوطه آغاز شد.
نتایج کاوشها فراتر از انتظار بود. باستانشناسان در جریان حفاریهای میدانی، ۹ گور جمعی را در محدودهای نزدیک به ۱۵۰ متر مربع شناسایی کردند که بقایای دستکم ۱۲۰ انسان را در خود جای داده است. نحوه قرارگیری اسکلتها نشان میدهد اجساد بدون نظم مشخص و با شتاب در گودالها دفن شدهاند؛ موضوعی که از وقوع یک بحران انسانی یا شرایط اضطراری در زمان دفن حکایت دارد.
بررسیهای انسانشناسی نشان میدهد بیشتر این افراد مردانی جوان با سن تقریبی ۱۵ تا ۲۵ سال بودهاند. هرچند علت دقیق مرگ آنان هنوز مشخص نشده، اما تاکنون هیچ نشانهای از اصابت گلوله بر روی بقایا مشاهده نشده است. در مقابل، یکی از اسکلتها آثار قطع ساق پا اندکی پیش از مرگ را نشان میدهد؛ یافتهای که احتمال انجام جراحی یا اقدامات درمانی در یک بیمارستان صحرایی آن دوران را تقویت میکند.
بر پایه دادههای اولیه باستانشناختی، این گورهای جمعی به دوره جنگهای موسوم به «جنگهای فرانسه» یا جنگهای ناپلئونی، میان سالهای ۱۷۹۲ تا ۱۸۱۵ میلادی، تعلق دارند. پژوهشگران احتمال میدهند قربانیان پس از مرگ در یک اردوگاه نظامی یا بیمارستان صحرایی، بهصورت دستهجمعی در این محل به خاک سپرده شده باشند.
میشائیلا بیندر، سرپرست پروژه، این یافته را «کشفی بینظیر در سراسر اروپای مرکزی» توصیف کرده است. همچنین هاینتس گروبر، از اداره فدرال آثار تاریخی اتریش، این محوطه را «کاملا استثنایی» خوانده و تاکید کرده است که در بیش از دو دهه فعالیت حرفهای خود با نمونهای مشابه مواجه نشده است.
در ادامه مطالعات، آزمایشهای دیانای، ایزوتوپی و سایر بررسیهای آزمایشگاهی بر روی بقایای انسانی انجام خواهد شد تا اطلاعات دقیقتری درباره خاستگاه جغرافیایی افراد، رژیم غذایی، وضعیت جسمانی و علت احتمالی مرگ آنان به دست آید.
باستانشناسان همچنین تاکید کردهاند این کشف هیچ ارتباطی با دوره حکومت نازیها یا آدولف هیتلر ندارد و این اجساد دههها پیش از تولد وی دفن شدهاند. با این حال، قرار گرفتن این محوطه در شهر براونائو آم این، که بهعنوان زادگاه هیتلر در سطح بینالمللی شناخته میشود، موجب جلب توجه گسترده رسانههای جهان شده است.
عملیات کاوش در این محوطه همچنان ادامه دارد و باستانشناسان احتمال میدهند با گسترش حفاریها، گورهای جمعی دیگری نیز شناسایی شود؛ موضوعی که میتواند ابعاد تازهای از تاریخ نظامی و اجتماعی اروپا در عصر جنگهای ناپلئونی را آشکار سازد.
انتهای پیام/
همزمان با ثبت مجموعهای از آثار جدید در فهرست میراثجهانی یونسکو، دولتها و نهادهای گردشگری در کشورهای مختلف با اجرای برنامههای تبلیغاتی، توسعه زیرساختها و طراحی بستههای سفر، رقابت تازهای را برای جذب گردشگران فرهنگی آغاز کردهاند؛ روندی که از نگاه کارشناسان میتواند نقشه گردشگری جهان را در سال ۲۰۲۶ دستخوش تغییر کند.
شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) با هشدار نسبت به گسترش محدودیتهای سفر، افزایش مالیاتهای گردشگری و سیاستهای محدودکننده در برخی مقاصد، تاکید کرد تداوم این روند میتواند بر رشد صنعت گردشگری جهانی و رقابتپذیری مقاصد اثر منفی بگذارد.
ثبت جهانی مجموعه «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کرهجنوبی، بازتاب گستردهای در رسانههای تخصصی میراثفرهنگی، باستانشناسی و گردشگری جهان داشته است؛ رسانههایی که این پرونده را در کنار مهمترین آثار ثبتشده سال ۲۰۲۶، از جمله سواحل نرماندی فرانسه، پایتختهای باستانی آسوکا و فوجیوارا ژاپن و سارنات هند، از شاخصترین ثبتهای امسال معرفی کردهاند.
کارشناسان و تحلیلگران صنعت گردشگری معتقدند ثبت آثار جدید در فهرست میراث جهانی یونسکو، یکی از مهمترین عوامل افزایش تقاضا برای سفرهای فرهنگی در سال ۲۰۲۶ خواهد بود و بسیاری از مقاصد تازه ثبتشده در ماههای آینده با رشد چشمگیر توجه گردشگران داخلی و بینالمللی مواجه خواهند شد.
Δ