باستانشناسان در ویرانههای غرقشده شهر باستانی بایائه در خلیج ناپل ایتالیا، حمام رومی شگفتانگیزی را کشف کردند که کف موزاییکی و نقاشیهای دیواری آن همچنان سالم باقی مانده است. این کشف میتواند پرده از شیوههای پیشرفته مهندسی رومی و تاریخچه یکی از پرزرقوبرقترین اقامتگاههای امپراتوری روم بردارد.
بهگزارش میراث آریا، باستانشناسان موفق به کشف یک حمام رومی کاملا سالم و حفظشده در ویرانههای نیمهغرقشده شهر تاریخی بایائه (Baiae) در ساحل شمالغربی خلیج ناپل در ایتالیا شدند.
بایائه در دوران باستان یکی از مشهورترین اقامتگاههای تفریحی روم بود و بسیاری از چهرههای برجسته آن دوران، از جمله پومپی کبیر (Gnaeus Pompeius Magnus)، ژولیوس سزار، گایوس ماریوس، لوکیوس لیسینیوس لوکولوس، هادریان و سپتیمیوس سوروس بارها از آن بازدید کردهاند. این شهر بهخاطر سبک زندگی لذتجویانهاش شهرت داشت. شاعر رومی سکتوس پروپرتیوس در توصیفی معاصر، بایائه را «گرداب تجمل» نامیده است.
قرارگیری این شهر در منطقه آتشفشانی فلیگرئن فیلدز در شبهجزیره کومائه باعث شد فعالیتهای زمینساختی ناشی از حرکت تدریجی پوسته زمین موجب بالا و پایین رفتن سطح زمین شود. همین پدیده زمینشناسی در نهایت به غرقشدن بخشهای پایینی شهر انجامید.
در جریان یک پژوهش زیرآبی اخیر، باستانشناسان به یک حمام رومی استثنائا سالم دست یافتند که احتمالا همان حمامهای معروف متعلق به ویلای سیسرو است که در متون باستانی ذکر شده است.
اتاق گرم این حمام که احتمالا نوعی لاکنیکوم (سونا) بوده، بهطور چشمگیری سالم باقی مانده است. کف موزاییکی آن همچنان دستنخورده بر فراز ستونکهای آجری کوچک قرار دارد، یک تکنیک معماری که امکان گردش هوای داغ زیر کف را فراهم میکرد. لولههای تعبیهشده در دیوارها نیز حرارت را منتقل میکردند و دمای یکنواختی ایجاد میکردند. این نمونهای برجسته از مهندسی پیشرفته رومی در آن دوران به شمار میرود.
بقایای نقاشیهای دیواری هرچند بهصورت پراکنده، هنوز بر دیوارهای حمام باقی است و نشانهای از دکوراسیون مجلل فضاهای تفریحی رومیان ثروتمند به شمار میرود.
کارشناسان بر این باورند که این یافته میتواند به روشنتر شدن فنون ساختوساز رومی و نیز رویدادهایی که به نابودی و رهاشدن حمام انجامید کمک کند. یکی از فرضیههای اصلی، ارتباط مستقیم این بنا با ویلای سیسرو است که در منطقه بایائه وجود داشته است.
قرار است از پاییز امسال عملیات مرمت آغاز شود که شامل پاکسازی و تثبیت کف موزاییکی که اکنون بخشی از آن با رسوبات و ملات پوشیده شده و حفاظت از نقاشیهای دیواری باقیمانده خواهد بود. پژوهشگران امیدوارند ترکیب مطالعات سرامیک، معماری و هنر بتواند زمانبندی دقیقتر شکلگیری و تخریب این حمام را مشخص کرده و هویت آن را تایید کند.
انتهای پیام/
باستانشناسان و مرمتگران ایتالیایی در تازهترین مرحله از پروژه احیای کولوسئوم رم، بخشهایی از ساختار اصلی و ورودیهای تاریخی این آمفیتئاتر عظیم را که طی قرنها زیر لایههای خاک مدفون مانده بود، آشکار و بازسازی کردند؛ اقدامی که نهتنها خوانش معماری و سازمان فضایی یکی از مهمترین بناهای جهان باستان را ممکن ساخته، بلکه تجربهای تازه از مواجهه مستقیم با میراث روم باستان را پیش روی بازدیدکنندگان قرار داده است.
باستانشناسان در جریان کاوشهای شهری در پادربورن آلمان، یک دفترچه یادداشت مومی کمنظیر را درون کیفی چرمی و در اعماق یک توالت قرونوسطایی کشف کردند؛ یافتهای استثنایی که نهتنها بخشی از مناسبات اقتصادی و زندگی خصوصی نخبگان سده سیزدهم میلادی را آشکار میکند، بلکه به دلیل شرایط محل دفن، پس از حدود هشت قرن به شکلی شگفتانگیز سالم باقی مانده است.
تشدید تنشها و درگیریهای نظامی در خاورمیانه، روند شتابان رشد گردشگری در کشورهای عربی را متوقف کرده و مهمترین قطبهای گردشگری و هوانوردی منطقه، از دبی و ابوظبی تا دوحه، اکنون با کاهش محسوس ورود گردشگران، لغو گسترده پروازها، افت شدید اشغال هتلها و بحران بازسازی اعتماد جهانی مواجه شدهاند؛ بحرانی که تحلیلگران آن را یکی از سنگینترین شوکهای واردشده به اقتصاد خدماتمحور منطقه پس از همهگیری کرونا توصیف میکنند.
افزایش شتابان ورود گردشگران به مالت و ثبت بیش از چهار میلیون بازدیدکننده در سال ۲۰۲۵، این کشور جزیرهای را به تازهترین کانون نگرانیهای اروپا درباره «گردشگری بیشازحد» تبدیل کرده است؛ وضعیتی که اگرچه میلیاردها یورو درآمد برای اقتصاد مالت به همراه داشته، اما همزمان فشار فزایندهای بر زیرساختهای شهری، محیطزیست و کیفیت زندگی ساکنان محلی وارد کرده و افکار عمومی این کشور را بر سر میزان تحملپذیر گردشگر دوپاره ساخته است.
Δ