در خصوص تاریخ تئاتر ایران می توان گفت مانند بسیاری از نقاط دیگر جهان، تئاتر در ایران نیز به واسطه یک سیر تکاملی از آیین ها و رسم های مذهبی سرچشمه گرفت. حتی هنگامی که به جایی رسید که هیچ آیین یا پرستشی در آن نبود، همچنان نیازمند ارگان های مذهبی و ثروت آنها بود. در دین های یکتا پرستی مانند دین زرتشت و اسلام، تصور هر گونه شباهتی برای خدا یا قدیسان کفر آمیز است. بنابراین، علاقه آنها نسبت به نمایش کمتر از دیگر ادیان است.
روستای ابرده سفلی یکی از روستاهای استان خراسان رضوی در بخش شاندیز و شهرستان بینالود می باشد. این روستا در ۲۵ کیلومتری شمال غربی طرقبه و ۴۳ کیلومتری شهر مشهد قرار گرفته است. مطابق با سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی، جمعیت روستای مزبور به ۲۵۰ نفر (۸۳ خانوار) می رسد.
موزه رختشویخانه زنجان از جمله بناهای منحصر به فردی است که در محلی به نام بابا جامال چوقوری (گودال بابا جمال) قرار گرفته است. این موزه که اکنون از جاهای دیدنی زنجان به شمار میرود در گذشته به عنوان محلی برای شستن لباس های کثیف به کار می رفت. احساس نیاز به وجود چنین بنایی و اقدام به ساخت آن، نشانگر فرهنگ مردم این شهر می باشد.
روستای دهبکری شهر بم از جمله روستاهای زیبا و جاهای دیدنی بم در استان کرمان می باشد. این روستا در ۵۰ کیلومتری غرب بم و در جاده جیرفت قرار دارد. روستای مزبور به دلیل واقع شدن در نواحی کوهستانی از هوای مطلوبی برخوردار است.
آئین مزدکیه یا آئین مزدک، جنبشی اجتماعی به شمار میآید که بر آموزههای دین زرتشت و مفاهیم اجتماعی استوار بوده است. این جنبش مذهبی در زمان حکومت قباد یکم، بیستمین پادشاه ساسانی و با ماهیتی جامعهگرایانه یا «سوسیالیستی»، صورت گرفت. به زعم برخی دیگر از اندیشمندان، جنبش مزدک، انقلابی عوامفریبانه بود که با شعار «برقرای مساوات در اموال و املاک»، در میان تودهی مردم گسترش یافت. در اینجا به بررسی آیین مزدک به عنوان یکی از ادیان ایرانی میپردازیم.
آئین زروان که برگرفته از آئین باستانی مزداپرستی (مزدیسنا) است، نوعی آئین یکتاپرستی به شمار میآید. منشأ و منبع این آئین کهن، «خدای زُروان یا خدای زمان» است. بر اساس باورهای این آئین که در عهد ساسانی از اهمیت ویژهای برخوردار گردید، خدایانِ دوگانهی «اهورامزدا و اهریمن»، از خدای زروان به وجود آمدهاند.
تاریخ فلزکاری در ایران به زمان های بسیار دور باز می گردد. ایران پیش از اسلام در زمان عیلامیان، معبدهای شوش با نقش های برجسته دیواری، مجسمه ها، تندیسک ها و ظرف های بزرگی آرایه بندی می شدند که همگی از جنس مفرغ بودند. در میان یافته های این دوره، تندیسک ماده گاوی به چشم می خورد که دارای بدن انسان و لباس بلند منقوشی است و روی زائران خود نشسته و مشربه لبه دار نقره ای را در دستان خود نگاه داشته است.
بررسی طرح های قالی ایرانی موضوعی بسیار جالب است. قالی های ایرانی که به قالی پارسی نیز مشهور هستند، در میان قالی های شرقی در دنیا شهرت بسیار زیادی دارند. ظریف ترین قالی های ایرانی اغلب قالی هایی هستند که توسط ایرانیان بافته می شوند . متاسفانه گاهی اوقات این قالی ها را در سایر کشور ها (مانند هند) می بافند و با همین نام راهی بازار می کنند. این قالی ها نشانگر تسلط ایرانیان در هنر انتخاب مواد، بافت، فن آوری های رنگرزی و همچنین خلق انگاره ها و طرح ها می باشد. شما را به مطالعه طرح های قالی ایرانی دعوت می کنم تا بتوانید بیشتر با فرهنگ ایرانی آشنا شوید.
هنر نسخه پردازی در ایران تاریخی بسیار طولانی و قدیمی دارد. نسخ خطی در طول دوران ساسانیان توسط چند تن از مانوی ها، مسیحیان و یهودیان به هنر ایرانیان معرفی شد. برخی کتاب ها که توسط مانوی ها در حدود قرن هشتم و نهم میلادی صحافی شدند، در منطقه ترکستان در چین یافت شده بودند.