حدوداً هشت سال پیش و در روزهایی که رنو خود را آماده عقد قرارداد با سازمان گسترش و حضور مستقل در ایران میکرد، مذاکره سایپا با چانگان چین، عملاً به مانعی بر سر امضای این قرارداد تبدیل شد.
داستان از این قرار بود که طبق توافق میان سازمان گسترش و رنو، سایپا باید شرکت بنرو – کارخانه واقع در ساوه را که وانت پراید تولید میکند – در اختیار خودروساز فرانسوی بگذارد تا تبدیل به محل تولید محصولات این شرکت در ایران شود.
بااینحال، سایپا نهتنها بنرو را به رنو نداد و عملاً مانع شکلگیری فعالیت این خودروساز در ایران شد، بلکه همزمان با چانگان چین نیز برای همکاری مشترک مذاکره کرد (بر خلاف سیاستی که وزارت صمت دولت وقت در مورد همکاری مشترک با خودروسازان معتبر دنیا در نظر گرفته بود).
بیوک علیمرادلو در گفتوگو با اکوایران شرح میدهد که سایپاییها چگونه چانگان چین را به رنوی فرانسه ترجیح دادند و به اصطلاح، چوب لای چرخ خودروساز فرانسوی گذاشتند.
دبیر انجمن قطعهسازان ایران که حدودا شش سال پیش در گفتوگو با اکوایران از مردم خواست بابت تولید خودروهای ارزان از خودروسازها و قطعهسازها تشکر کنند، بابت این اظهانظر عذرخواهی کرد.
بازار خودرو پس از تنشهای اخیر، وارد مرحلهای شده که نشانههای آن با الگوهای قبلی تفاوت دارد.
مدیرعامل هوندا پس از بازدید از زنجیره تأمین خودروسازان چینی، با صراحتی کمسابقه اعلام کرد این شرکت در برابر سرعت و هزینه تولید چین «هیچ شانسی ندارد»؛ هشداری که حالا به یک بحران جدی برای خودروسازان سنتی تبدیل شده است.
ترکشهای جنگ 40 روزه ایران و آمریکا-اسرائیل بر پیکره خودروسازی کشور نیز نشست، تا جایی که هنوز اجازه نداده تولید طبق روال هر ساله شکل بگیرد.
Δ