وقتی مدیران برندهای لوکس اروپایی در نمایشگاه پکن به زبان چینی حرف میزنند، یعنی قواعد بازی عوض شده است. چینیها با سلاح «سرعت ۲۴ ماهه تولید» و تکنولوژی، بازارهای جهانی را فتح کرده و سهم غربیها را به شدت کاهش دادهاند.
حالا واکنش غولهایی مثل تویوتا و فولکسواگن، پناه بردن به نرمافزارهای شیائومی و هواوی است. اما آیا این وابستگی ناجی آنهاست یا طناب داری که با دست خودشان برای آینده میبافند؟
لیپموتور، خودروساز چینی متولد ۲۰۱۵، در سهماهه دوم ۲۰۲۶ با تحویل حدود ۲۴۶ هزار خودرو برای نخستینبار از سوبارو و میتسوبیشی عبور کرد؛ اتفاقی که تنها یک رکورد فروش نیست، بلکه تصویری از تغییر موازنه میان خودروسازان قدیمی ژاپنی و نسل جدید خودروسازان چینی است.
دلار در فاصله دو روز از حدود ۲۳۲ به ۲۵۲ هزار تومان رسیده، اما بازار خودرو تنها بخشی از این رشد را در قیمتها منعکس کرده است. میانگین رشد ۱۲ مدل داخلی و مونتاژی در جدول امروز حدود ۲ درصد است، درحالیکه دلار بیش از ۸.۶ درصد بالا رفته؛ با این حال، اتفاق مهمتر در بازار وارداتیها رخ داده است: تقاضا کمی بیشتر شده، اما فروشندگان عقب نشستهاند و عملاً قیمت مشخصی برای بسیاری از خودروهای لوکس وارداتی وجود ندارد.
برقیسازی صنعت خودرو در اروپا فقط یک پروژه زیستمحیطی نیست؛ پشت آن یک رقابت صنعتی و ژئواقتصادی بزرگ در جریان است.
صنعت خودروی اروپا که با کاهش تقاضا، هزینه بالای تولید و رقابت فزاینده خودروسازان چینی دستوپنجه نرم میکند، حالا به بازار دیگری چشم دوخته است: صنعت دفاعی. از فورد و رنو تا فولکسواگن و جگوار لندروور، خودروسازان اروپایی میخواهند بخشی از ظرفیت خالی کارخانههای خود را به تولید تجهیزات نظامی اختصاص دهند؛ اما آیا بودجههای دفاعی اروپا میتواند جای بازار از دسترفته خودرو را پر کند؟
Δ