گوگل، غول دنیای فناوری که روزگاری کار خود را از یک اتاق خوابگاه دانشجویی در استنفورد آغاز کرده بود، امروز نبض اینترنت جهان را در دست دارد. بررسی آخرین دادههای مالی و مدیریتی این کمپانی نشان میدهد که چطور الگوریتم رتبهبندی پیوندها، مسیر این شرکت را برای تسلط بر ۷۰ درصد جستجوهای آنلاین جهان هموار کرد و چگونه ساندار پیچای، مهندس متالورژی برخاسته از هندوستان، سکان هدایت این امپراتوری بزرگ را در دست گرفت تا آن را به سمت عصر هوش مصنوعی هدایت کند.
نسخه بتای اندروید ۱۷ مدتی است که در دسترس کاربران قرار گرفته، اما گوگل همچنان در حال اضافه کردن قابلیتهای جدید به آن است. هضم این حجم از اطلاعات کمی دشوار است؛ چرا که قابلیتها و محصولات جدید بسیار زیادی معرفی شدهاند.
طالبان که به دلیل هزینه بالای فیلترینگ، از مسدود کردن برخی برنامهها و سایتها ناامید شده، به این نتیجه رسیده که کمهزینهترین گزینه، محدود کردن دسترسی شهروندان به اینترنت پرسرعت است، لذا قطع اینترنت پرسرعت فیبرنوری و سپس محدود کردن اینترنت بیسیم، در ولایات مختلف افغانستان به اجرا درآمده است.
با گذشت بیش از ۲ هزار ساعت از قطع سراسری شبکه، مبالغ اینترنت بینالملل از جیب کاربران کماکان در حال کسر شدن است و ارائه خدمات به آنها، منوط به اینترنت ملی شده است.
محمد سرافراز، رییس پیشین سازمان صداوسیما و عضو کنونی شورای عالی فضای مجازی، در گفتوگو با روزنامه اینترنتی فراز به جزییاتی از فرایند قطع اینترنت جهانی در ایران میگوید. سرافراز باور دارد که در مجموع سه نگاه کلی به مقوله اینترنت در ایران وجود دارد: ۱-هوادارن قطع دائم و موقت اینترنت ۲-ذینفعانی که از تفکر گروه اول برای درآمدزایی استفاده میکنند و در نهادهای تصمیمگیر، صاحب جایگاهند ۳-طرفداران اینترنت جهانی که قربانی دو گروه اول هستند. این گفتوگو را بخوانید.
پژوهشگران آلمانی در پژوهش جدیدی نشان دادهاند که دستگاههای وایفای استاندارد میتوانند با تجزیه و تحلیل نحوه بازتاب امواج رادیویی از بدن افراد، آنها را شناسایی کنند.
با مروری بر اخبار سه دهه اخیر کشور میتوان تصویر روشنی از اختلاف بین سیاسیون در حوزه رسانه ارائه کرد.
به دستور مسئولان امنیتی و برای حفظ زیرساختهای سایبری کشور از حملات دشمن، دسترسی عموم به اینترنت بینالملل قطع شدهاست تا دشمن نتواند مردم را از خدمات اینترنت داخلی نظیر تحویل دارو با نسخه الکترونیکی، تماشای فیلم، برگزاری وبینار، خریدهای اینترنتی، آموزش مدارس و دانشگاهها، تاکسیهای اینترنتی و… محروم کند.
طی سالهای اخیر، یکی از اصلیترین توجیهات محدودسازی پلتفرمهای جهانی در کشور، عدم همکاری شرکتهای خارجی با قوانین داخلی عنوان شده است؛ این که برخی شبکههای اجتماعی حاضر نشدهاند در ایران دفتر رسمی داشته باشند یا به الزامات مورد نظر نهادهای مسئول تن دهند.