نگارگر و پژوهشگر هنرهای سنتی با اشاره به درگذشت محمود فرشچیان، او را گوهری گرانبها برای فرهنگ و هنر ایران دانست و بر ضرورت انتقال دانش و تجربه استادان نگارگری به نسلهای آینده تأکید کرد.
اردشیر مجرد تاکستانی، نگارگر، پژوهشگر نگارگری، تذهیب و تشعیر و از چهرههای شناختهشده هنرهای سنتی ایران، در حاشیه آیین نکوداشت زندهیاد محمود فرشچیان با اشاره به حضور خود در این مراسم گفت: اصلاً قرار نبود در اینجا حضور پیدا کنم، اما به وظیفه شاگردی خود عمل کردم. از من دعوت کردند تا درباره استاد صحبت کنم و به همین دلیل آمدم تا ارادت شاگردی خود را به ایشان عرض کنم.
او با ابراز تأسف از درگذشت محمود فرشچیان افزود: متأسفم که چنین گوهر گرانبهایی را از دست دادیم. امیدوارم در آینده هنرمندان ادامهدهنده کار، رفتار و اخلاق این استاد باارزش باشند.
مجرد تاکستانی با اشاره به جایگاه استادان و هنرمندان شاخص در فرهنگ ایران اظهار کرد: افرادی مانند استاد فرشچیان نمونههایی از سرمایههای فرهنگی کشور هستند؛ گنجینههایی ارزشمند که تعدادشان کم است و باید قدر آنها را دانست.
این هنرمند پیشکسوت درباره تلاشهای خود برای انتقال دانش هنر نگارگری و تذهیب به نسلهای آینده نیز گفت: در دوران تحصیل و پس از آن، تلاش کردم کتابهایی برای آموزش داشته باشم تا علاقهمندان و بهویژه بچهها بتوانند از آنها استفاده کنند. خوشبختانه در این زمینه موفق شدم، هرچند چاپ کتابها مشکلات و دشواریهای خاص خود را داشت.
او ادامه داد: در زمینه شیوه تذهیب، حیوانات، تکنیکها و روشهای هنری و همچنین راهنمای نقاشی کار کردهام و کتابهایی برای آموزش در دست دارم. این تنها کاری بود که از دست من برمیآمد تا بخشی از دانشی را که آموختهام، به نسلهای بعد منتقل کنم.
مجرد تاکستانی که در سال ۱۳۹۹ نامش به عنوان یکی از گنجینههای زنده بشری در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت شده است، در پاسخ به پرسشی درباره میزان توجه به نگارگری در حوزه میراثفرهنگی، موزهها، دانشگاهها و هنرستانها گفت: متأسفانه به نگارگری آنطور که باید توجه نشده است؛ نه در موزهها، نه در دانشگاهها و نه در هنرستانها.
او با انتقاد از کمرنگ شدن آموزش مینیاتور در برخی مراکز آموزشی افزود: حتی در هنرستان هنرهای زیبا، مینیاتور را از برنامه آموزشی حذف کردهاند. در حالی که نگارگری یکی از هنرهای سنتی و هویتساز ماست و نمیتوان بهسادگی از کنار آن گذشت.
این هنرمند با اشاره به انتشار کتاب «شیوه تذهیب» گفت: این کتاب اکنون به چاپ چهاردهم رسیده و انتشارات سروش از چاپ دهم آن را منتشر کرده است. این کتاب به بررسی تاریخ و سیر تکامل نقشهای تزئینی، شیوه انجام تذهیب و واژگان و تعابیر این هنر میپردازد.
مجرد تاکستانی در ادامه با اشاره به ظرفیت نگارگری برای جذب گردشگران داخلی و خارجی گفت: پیشتر توجه بسیار زیادی به نگارگری وجود داشت و بازار خوبی برای این هنر شکل گرفته بود. گردشگران به ایران میآمدند و از آثار هنری استفاده میکردند. در شهرهایی مانند اصفهان، تهران و شیراز هم کارهای هنری و هم فعالیتهای تجاری مرتبط با این هنر رونق داشت، اما امروز این توجه بسیار کمتر شده است.
این هنرمند پیشکسوت درباره تجربه خود در خلق آثار عاشورایی نیز گفت: چند اثر درباره عاشورا نقاشی کردهام که دو اثر از آنها برایم اهمیت بیشتری دارد، اما در این دو اثر نتوانستم آن شور عشق الهی را آنگونه که باید بیان کنم.
او ادامه داد: فکر میکنم باید دوباره دست به کار شوم و از خداوند طلب کنم تا شاید در آثار بعدی بتوانم سرور و جذبه عشق الهی را ترسیم کنم. با اینکه این دو اثر با حال خاصی نقاشی شدهاند، احساس میکنم باید با فکری عمیقتر به اثر دوم توجه میکردم.
مجرد تاکستانی افزود: بنده حقیر نتوانستم آنطور که باید جذبه عشق را در این دو اثر تجسم کنم. شاید مطالعهام کم بوده و احساسم خشن بوده است، اما امیدوارم در آثار بعدی بتوانم این موضوعات را بیشتر مورد توجه قرار دهم.
انتهای پیام/
عضو شورای راهبردی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، با اعتقاد به اینکه قشر فرهیخته، دانشجویان و اساتید میتوانند مسئولیت ایرانی بودن خود را با زبان هنر ایفا کنند، گفت: وجهی از این مسئولیت، ذوقی و هنری است که امروز در قالب هنر عکاسی در نمایشگاه عکس، نگاه عکاس و روایت خبرنگار متبلور است.
نمایشگاه «این صورت باقی» بستری برای مواجهه مخاطبان با آثار پیشگامان عکاسی هنری از جمله «هنری فاکس تالبوت»، «نادار»، «جولیا مارگارت کامرون»، «هنری پیچ رابینسن»، «آلفرد استیگلیتس»، «ادوارد وستن» و «انسل ادمز» است.
کتاب «بهشت گمشده» اثر عتیق جان میلتون، شاعر و نویسنده انگلیسی، با ترجمه صالح حسینی بر پیشخوان کتابفروشیها نشست.
مجتبی گهستونی، روزنامهنگار و دبیر سرویس نخبگان و سمنهای میراث آریا در یادداشتی نوشت: وقتی از میراثفرهنگی سخن میگوییم، ذهن ما اغلب به سوی بناهای تاریخی، محوطههای باستانی، موزهها، اشیای تاریخی و بافتهای کهن میرود؛ اما به باور من، میراث ایران فقط آن چیزی نیست که در موزهها نگهداری میشود یا در فهرست آثار ملی و […]
Δ