پژوهش تازه دانشمندان بر روی DNA آخرین نئاندرتالهای اروپا، یکی از پذیرفتهشدهترین نظریهها درباره انقراض این گونه انسانی را به چالش کشیده است؛ یافتههایی که نشان میدهد نئاندرتالهای واپسین از ارتباطات و تنوع ژنتیکی گستردهتری نسبت به تصورات پیشین برخوردار بودهاند.
به گزارش خبرنگار میراثآریا به نقل از مجله تخصصی باستانشناسی Archaeology، نتایج یک پژوهش ژنتیکی جدید نشان میدهد آخرین نئاندرتالهای ساکن اروپای غربی، برخلاف فرضیههای پیشین، جمعیتهایی منزوی و در آستانه فروپاشی ژنتیکی نبودهاند.
این پژوهش که توسط گروهی از دانشمندان دانشگاه لیدن هلند انجام شده، ژنوم ۲۷ نئاندرتال متعلق به حدود ۴۰ تا ۴۵ هزار سال پیش را که بقایای آنها در محوطههای باستانی فرانسه و بلژیک کشف شده، مورد بررسی قرار داده است. نتایج این مطالعه نشان میدهد این گروهها از تنوع ژنتیکی قابل توجهی برخوردار بوده و میان جمعیتهای مختلف نئاندرتال در مناطق گوناگون اروپا، ارتباط و جابهجایی وجود داشته است.
پژوهشگران در جریان این مطالعه، بقایای انسانی کشفشده در محوطه باستانی «له کوته» در فرانسه را نیز بررسی کردند. تحلیل DNA این فرد نشان داد وی دارای پیوندهای ژنتیکی با جمعیتهای نئاندرتال خارج از اروپای غربی بوده است؛ یافتهای که از تحرک و ارتباطات گستردهتر این انسانهای باستانی حکایت دارد.
سالها بسیاری از دانشمندان بر این باور بودند که کاهش شدید تنوع ژنتیکی و انزوای جمعیتی، یکی از عوامل اصلی انقراض نئاندرتالها در حدود ۴۰ هزار سال پیش بوده است. اما یافتههای جدید نشان میدهد آخرین نئاندرتالهای اروپا از نظر ژنتیکی بسیار پویاتر از آن چیزی بودهاند که پیشتر تصور میشد.
انتهای پیام/
چهار سازه تاریخی و ارزشمند مرتبط با دانش و مدیریت آب در ایران، شامل پل اللهوردیخان اصفهان، بند امیر فارس، بند شادروان یا پلبند قیصر خوزستان و سازههای آبی تاریخی سیراف در استان بوشهر، برای قرار گرفتن در فهرست «سازههای آبیاری میراثجهانی» (WHIS) در سال ۲۰۲۶ معرفی شدهاند.
کاوشهای باستانشناختی در غار کوسکارلی در استان ترابزون ترکیه، شواهدی از استقرار انسان در حدود ۱۴ هزار سال پیش را آشکار کرده است؛ ابزارهای سنگی، بقایای اجاق و آتش، زیورآلات شخصی و بقایای جانوری، تصویری تازه از شیوه زندگی جوامع شکارچیـگردآورنده در واپسین دوره عصر یخبندان و از ارتباطات پیشاتاریخی آناتولی و قفقاز ارائه میکند.
چین با تکیه بر ترکیب میراثفرهنگی، تجربههای بومی، فناوریهای نوین و تسهیل سفر، در حال شکلدهی به الگوی جدیدی از گردشگری ورودی است؛ بهگونهای که شمار گردشگران خارجی این کشور در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد ۲۰.۴ درصدی به ۲۲.۹۱ میلیون نفر رسیده و ۷۷.۷ درصد از ورودهای ثبتشده با استفاده از سیاستهای معافیت روادید انجام شده است.
باستانشناسان در جریان کاوشهای شهر باستانی تروا در استان چاناکقلعه ترکیه، در حال آشکارسازی بخشی از یک خیابان رومی حدود ۲ هزار ساله هستند؛ کشفی که اطلاعات تازهای از ساختار شهری تروا در دوره هلنیستی و رومی ارائه میکند و قرار است در سالهای آینده زمینه دسترسی گردشگران به بخش رومی این شهر باستانی را فراهم کند.
Δ