ایلان ماسک در مصاحبهای جدید توضیح داد که چرا هر ساعت از زمانش میتواند ۱۰۰ میلیون دلار ارزش داشته باشد.
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از زومیت، ارزش یک ساعت از زمان ایلان ماسک صرفا یک گزارهی اغراقآمیز نیست؛ پشت آن محاسبهای ساده اما سختگیرانه قرار دارد. روایت مطرحشده از سوی ماسک نشان میدهد که وقتی یک مدیر در مرکز تصمیمسازی یک شرکت عظیم میایستد، حتی تغییرهای کوچک در کیفیت انتخابها میتواند به جابهجاییهای بزرگ مالی منجر شود.
ماسک در مصاحبهی جدیدی میگوید که تسلا امسال بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار درآمد خواهد داشت. او این عدد را به زبان عملیتر هم شکست و توضیح داد که چنین درآمدی معادل حدود ۲ میلیارد دلار در هفته میشود. از نگاه او، اگر تصمیمها فقط اندکی بهتر شوند، نتیجه میتواند تا یک میلیارد دلار در خروجی نهایی تفاوت ایجاد کند.
منطق اصلی در همین نقطه شکل میگیرد. وقتی جریان درآمدی یک شرکت در چنین مقیاسی حرکت میکند، هر ساعت از زمان مدیر ارشد دیگر صرفا یک ساعت کاری معمولی نیست. آن ساعت میتواند به انتخابی دربارهی تولید، زنجیرهی تأمین، سرمایهگذاری، زمانبندی عرضه یا اولویتبندی مهندسی گره بخورد؛ انتخابی که اگر درست انجام شود، اثر آن در مقیاس میلیاردی دیده میشود.
ماسک گفت که «ارزش نهایی یک تصمیم بهتر میتواند در طول یک ساعت بهسادگی به ۱۰۰ میلیون دلار برسد.» همین جمله، هستهی دیدگاه او را روشن میکند. در چنین چارچوبی، زمان نه یک منبع شخصی، بلکه داراییای کمیاب برای هدایت چندین لایه از عملیات یک شرکت بزرگ تلقی میشود.
عدد ۱۰۰ میلیون دلار در یک ساعت، البته به معنای درآمد مستقیم ساعتی نیست. بیشتر باید آن را بهعنوان برآوردی از ارزش افزودهی تصمیم فهمید؛ یعنی تفاوتی که میان یک انتخاب معمولی و یک انتخاب بهتر در مقیاس کلان ایجاد میشود. همین تفاوت است که در شرکتهایی مثل تسلا میتواند بهسرعت به پول تبدیل شود.
۵۸۵۸
ایرانسل، در جریان آیین «یک ایران متصل»، جدیدترین دستاوردها و راهکارهای ارتباطی و دیجیتال خود را به دکتر مسعود پزشکیان معرفی کرد و همزمان ۹۴۶ پروژه ارتباطی ایرانسل در ۲۱ استان کشور با حضور رئیسجمهوری، به بهرهبرداری رسید.
امیر اسماعیل ادیبپناه، مدیرمسئول «هوش مصنوعی آدینه»، در نمایشگاه اینوتکس تأکید کرد یکی از مهمترین دلایل شکست پروژههای هوش مصنوعی، استفاده از دادههای ناسالم و غیرقابل اتکاست؛ مسئلهای که میتواند خروجی الگوریتمها را نیز پرخطا کند.
پژوهش جدید دانشمندان دانشگاه استنفورد نشان میدهد مهار گیرندهای به نام EP۲ در سلولهای ایمنی میتواند برخی آثار افزایش سن را در موشها کاهش دهد و عملکرد حافظه، عضلات و قلب آنها را بهبود ببخشد.
متا آزمایش رباتهایی را آغاز کرده که میتوانند وظایف نگهداری دیتاسنترها را خودکار کرده و بخش بزرگی از نیروی انسانی را حذف کنند.
Δ