دبیر پیشین شورایعالی فضای مجازی، ضمن تایید بر ناتوانی فنی و اقتصادی پلتفرمهای داخلی در پاسخگویی به نیاز کاربران، از امکان اتصال مجدد اینترنت بینالملل در کمتر از ۵ دقیقه در صورت رفع ملاحظات امنیتی خبر داد و با لحنی کنایهآمیز به وجود تبعیض در دسترسی به اینترنت واکنش نشان داد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش سیتنا، دبیر پیشین شورایعالی فضای مجازی در واکنشی صریح به وضعیت فعلی شبکه ملی اطلاعات و نارضایتی مردم از کیفیت پلتفرمهای داخلی، ابعاد تازهای از مشکلات زیرساختی و تصمیمات مدیریتی این حوزه را فاش کرد.
پلتفرمهای داخلی؛ زنجیره ارزش ناقص و ناتوانی لجستیکی
فیروزآبادی در پاسخ به سوال خبرنگار سیتنا پیرامون علت اختلالات شدید پلتفرمهای ایرانی پس از کوچ اجباری کاربران، اظهار داشت: «سرمایهگذاری لازم صورت نگرفته و مدلهای اقتصادی و درآمدی پلتفرمهای داخلی به خوبی طراحی نشدهاند تا بتوانند مخارج خود را تأمین کنند.»
وی با تاکید بر اینکه زنجیره ارزش در این پلتفرمها دارای نواقص جدی است، افزود: «به دلیل قطع اینترنت بین الملل در کشور، حجم استقبال از پلتفرمهای داخلی بسیار سنگین بود، اما آمادگی فنی و لجستیکی لازم برای جوابگویی به این حجم از کاربر وجود نداشت.»
امکان اتصال اینترنت در کمتر از ۵ دقیقه!
دبیر پیشین شورایعالی فضای مجازی در خصوص زمان بازگشت وضعیت به حالت عادی و وصل شدن اینترنت بینالملل تصریح کرد: «اگر ملاحظات امنیتی وجود نداشته باشد، اینترنت در کمتر از ۵ دقیقه میتواند وصل شود و هیچ مشکل فنی در این زمینه وجود ندارد.»
وی تأکید کرد که تداوم قطعی تنها به شرایط خاص کشور و ملاحظات امنیتی گره خورده است.
واکنش کنایهآمیز به «اینترنتِ طبقاتی» و سیمکارتهای ویژه
بخش پایانی این گفتگوی سیتنا به موضوع دسترسیهای ویژه (اینترنت پرو و سیمکارتهای سفید) اختصاص داشت. در حالی که خبرنگار سیتنا به دسترسی بخشی از جامعه از طریق ابزارهای خاص و محرومیت بخش بزرگ دیگر به دلیل تمکن مالی اشاره کرد، فیروزآبادی با تأیید ضمنی این شکاف طبقاتی و در پاسخی کنایهآمیز به هزینههای سنگین دسترسی به اینترنت گفت: «مشکل همان چهل هزار تومان (هزینه دسترسی) است، پول حلاّل مشکلات است!»
۲۲۷۲۲۷
با رشد شبکههای اجتماعی، پدیدهای به نام «کودکاینفلوئنسری» به سرعت در حال گسترش است؛ پدیدهای که نمیتوان برای آن پیامدهای خوبی متصور بود.
در حالی که جهان با سرعت نور به سمت «خودآگاهی» ماشینها میتازد، ما در میان قیچی تحریمهای خارجی و بولدوزر فیلترینگ داخلی، به دنبال بقا در عصر دیجیتال هستیم.
در حالی که انتظار میرفت پلتفرمهای سلامت دیجیتال در دوران بحران و محدودیتهای فیزیکی، گرهگشای نیازهای درمانی مردم باشند، تداوم اختلالات اینترنتی و نبود زیرساختهای پایدار، این حوزه را با بحرانی بیسابقه روبرو کرده است.
دسترسی به اینترنت جهانی، که روزگاری حق همگانی بود، اکنون با گذشت بیش از سه دهه به کالایی لوکس و طبقاتی تبدیل شده است. با رونمایی از سرویسهای «اینترنت پرو» توسط اپراتورها و تجاریسازی دسترسیهای ویژه، حالا مفهوم «تبعیض دیجیتال» از سطح زمزمههای پشتپرده به یک مدل تجاری رسمی تغییر شکل داده است.
Δ