باستانشناسان در جنوبغربی اسلواکی موفق به شناسایی یکی از شگفتانگیزترین محوطههای تدفینی عصر نوسنگی در اروپا شدهاند؛ گودالی با قدمت حدود ۷ هزار سال که بقایای ۷۷ انسان بدون سر را در خود جای داده و اکنون پرسشهای تازهای درباره آیینهای مرگ، باورهای مذهبی و ساختارهای اجتماعی نخستین جوامع کشاورز اروپا مطرح کرده است.
به گزارش خبرنگار میراثآریا، پژوهشگران آلمانی و اسلواک در تازهترین نتایج کاوشهای باستانشناسی خود در محوطه «ورابله-ولهکه لهمبی» در جنوب غربی اسلواکی، از کشف مجموعهای کمسابقه از بقایای انسانی متعلق به حدود ۵۲۵۰ تا ۴۹۵۰ پیش از میلاد خبر دادهاند؛ یافتهای که به گفته متخصصان میتواند درک پژوهشگران از آیینهای تدفین جوامع نخستین کشاورز اروپا را دگرگون کند.
این محوطه به فرهنگ «سفال نواری» تعلق دارد؛ فرهنگی که از آن بهعنوان یکی از نخستین جوامع کشاورزی اروپا یاد میشود. بررسیهای باستانشناسی نشان میدهد سکونتگاه ورابله از بزرگترین و پیچیدهترین استقرارگاههای این فرهنگ بوده و در اوج شکوفایی خود صدها خانه و جمعیتی قابل توجه را در خود جای داده است.
کاوشها که از سال ۲۰۲۲ آغاز شده، تاکنون بقایای دستکم ۷۸ انسان را در یک خندق پیرامونی آشکار کرده است. نکته شگفتانگیز آنکه ۷۷ اسکلت فاقد جمجمه هستند و تنها یک کودک با جمجمهای سالم در میان این بقایا شناسایی شده است. اجساد بهصورت نامنظم و روی هم قرار گرفتهاند و برخلاف گورستانهای متعارف، هیچ نظم مشخصی در نحوه تدفین آنها مشاهده نمیشود.
در نخستین مراحل پژوهش، احتمال وقوع یک قتلعام گسترده یا خشونت جمعی مطرح شد، اما بررسیهای استخوانشناسی و آسیبشناسی نشان داد بیشتر جمجمهها پس از مرگ و با دقت فراوان از بدن جدا شدهاند. نبود آثار ضربات مرگبار بر استخوانها و همچنین فقدان نشانههای درگیری گسترده، فرضیه کشتار جمعی را تضعیف کرده است.
به گفته «کاترینا فوکس» انسانشناس زیستی دانشگاه کیل، شواهد موجود نشان میدهد جدا کردن جمجمهها اقدامی ماهرانه و هدفمند بوده و نمیتوان آن را نتیجه خشونتهای متعارف دانست. وی معتقد است قرار دادن اجساد و اجزای بدن در این خندق احتمالاً بخشی از آیینهایی پیچیده و تکرارشونده بوده که برای جامعه نوسنگی آن منطقه معنای ویژهای داشته است.
پژوهشگران همچنین تاکید میکنند که در بسیاری از محوطههای نوسنگی اروپا، سر انسان جایگاه نمادین و آیینی داشته است. در برخی فرهنگهای باستانی، جمجمه نیاکان نگهداری و در مراسم مذهبی یا اجتماعی مورد استفاده قرار میگرفت. با این حال، نکتهای که محوطه ورابله را منحصربهفرد میکند، این است که تاکنون هیچیک از جمجمههای افراد مدفون در این محل پیدا نشده است.
انتهای پیام/
چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراثجهانی یونسکو که از ۱۹ تا ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ در شهر بوسان کرهجنوبی برگزار خواهد شد، علاوه بر بررسی ۳۰ پرونده جدید ثبتجهانی، بر مدیریت پایدار گردشگری، حفاظت از محوطههای تاریخی در برابر تغییرات اقلیمی، تقویت نظامهای مدیریتی و افزایش تابآوری آثار فرهنگی و طبیعی در برابر بحرانهای جهانی تمرکز خواهد داشت.
در پی تشدید سومین موج گرمای فرانسه از ماه مه تاکنون، شماری از مهمترین نمادهای گردشگری این کشور از جمله برج ایفل، موزه لوور و موزه اورسی، بهمنظور حفظ ایمنی بازدیدکنندگان و کارکنان، ساعات فعالیت خود را بهطور بیسابقه کاهش دادند. همزمان، گسترش هشدارهای هواشناسی، افزایش خطر آتشسوزی و لغو مراسم آتشبازی روز ملی فرانسه، تصویری روشن از پیامدهای فزاینده تغییرات اقلیمی بر صنعت گردشگری و مدیریت مقاصد فرهنگی اروپا ترسیم کرده است.
کمیسیون میراث عربستان سعودی از ثبت و مستندسازی یکهزار و ۷۷۴ اثر و یافته باستانشناسی در منطقه «المهد» واقع در استان مدینه خبر داد؛ دستاوردی که در چارچوب یکی از گستردهترین پروژههای پژوهشی سالهای اخیر این کشور، ابعاد تازهای از تاریخ استقرار انسانی، شبکههای تجاری، مسیرهای زیارتی و تحولات فرهنگی در شبهجزیره عربستان را آشکار کرده و گامی مهم در مسیر حفاظت علمی از میراثفرهنگی و تحقق اهداف «چشمانداز ۲۰۳۰» به شمار میرود.
رسانه انگلیسیزبان Daily Asian Age در گزارشی از ورود صنعت گردشگری بنگلادش به یکی از عمیقترین دورههای رکود سالهای اخیر خبر داد؛ بحرانی که به گفته فعالان این صنعت، هتلها، رستورانها، شرکتهای حملونقل، دفاتر خدمات مسافرتی، بازارهای صنایعدستی و هزاران شاغل وابسته به گردشگری را با کاهش شدید درآمد و افت تقاضا روبهرو کرده است.
Δ