باستانشناسان دریایی ایتالیا در یکی از مهمترین اکتشافات سالهای اخیر در حوزه باستانشناسی زیرآب، بقایای دو کشتی تجاری متعلق به دوران یونان باستان را در آبهای دریای مدیترانه و در نزدیکی سواحل جنوبی این کشور شناسایی کردند؛ کشفی که میتواند درک پژوهشگران از نظامهای بازرگانی، تعاملات فرهنگی و ارتباطات دریایی جهان باستان را وارد مرحلهای تازه کند.
به گزارش خبرنگار میراثآریا به نقل از رسانههای بینالمللی، گروهی از باستانشناسان دریایی ایتالیا در جریان پژوهشهای زیرآبی موفق به شناسایی بقایای دو فروند کشتی تجاری متعلق به فاصله زمانی میان سده چهارم تا دوم پیش از میلاد شدند؛ شناورهایی که بیش از دو هزار سال پیش در مسیرهای بازرگانی دریای مدیترانه غرق شدهاند.
بررسیهای اولیه نشان میدهد این دو کشتی در عمق چند ده متری آب و در فاصلهای نهچندان دور از سواحل جنوبی ایتالیا قرار دارند و بخش قابل توجهی از ساختار و محموله آنها به دلیل شرایط ویژه بستر دریا، به شکلی کمنظیر حفظ شده است.
کشف محمولهای کمنظیر از سفالینههای باستانی
مهمترین بخش این اکتشاف، شناسایی دهها سفالینه بزرگ باستانی (آمفورا) است که همچنان در آرایشی مشابه زمان غرق شدن کشتیها در بستر دریا باقی ماندهاند. این آثار ارزشمند از مهمترین شواهد باستانشناختی برای مطالعه نظامهای حملونقل و مبادلات تجاری در جهان باستان به شمار میروند.
کارشناسان معتقدند گونهشناسی، محل ساخت و ویژگیهای فنی این سفالینهها میتواند اطلاعات دقیقی درباره منشا کالاها، مسیرهای دریانوردی و گستره مبادلات اقتصادی میان مراکز تمدنی مدیترانه در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
شواهدی تازه از گستره تعاملات تمدنی در مدیترانه باستان
به گفته پژوهشگران، این دو کشتی بخشی از شبکه گسترده تجارت دریایی میان مستعمرات یونانی، جنوب ایتالیا و دیگر بنادر مهم مدیترانه بودهاند. یافتههای اولیه نشان میدهد محموله کشتیها احتمالا از مراکز مهم تجاری جهان یونانی بارگیری و به سوی بازارهای غرب مدیترانه حمل میشده است.
متخصصان بر این باورند که این کشف، بار دیگر جایگاه دریای مدیترانه را بهعنوان یکی از مهمترین کانونهای انتقال کالا، دانش، فناوری و تبادلات فرهنگی در دوران باستان آشکار میسازد.
حفاظت طبیعی؛ عامل بقای استثنایی آثار
باستانشناسان اعلام کردهاند رسوبات دریایی طی قرنها همچون پوششی طبیعی، بقایای این کشتیها را از آسیبهای محیطی و مداخلات انسانی مصون نگه داشته است؛ موضوعی که موجب حفظ بخشهایی از بدنه کشتیها، سفالینهها و سایر اشیای همراه شده است.
در کنار سفالینهها، بقایایی از تجهیزات دریانوردی، ابزارهای فلزی و قطعات چوبی نیز شناسایی شده که میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره فناوری کشتیسازی و دانش دریانوردی در تمدنهای باستانی ارائه دهد.
فناوریهای نوین در خدمت باستانشناسی زیرآب
عملیات شناسایی، مستندسازی و مطالعه این محوطه با بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته از جمله رباتهای زیرآبی، سامانههای سونار، تصویربرداری سهبعدی و تجهیزات دقیق نقشهبرداری دریایی انجام شده است.
انتهای پیام/
شالیزار آرامآرام از سبزی به طلایی میرسد؛ خوشهها سنگین شدهاند و زمین، حاصل ماهها رنج و امید را در آغوش گرفته است. حالا وقت آن است که دستهای خسته کشاورزان، پاداش زحمت خود را از دل این مزارع برداشت کنند.
چهار سازه تاریخی و ارزشمند مرتبط با دانش و مدیریت آب در ایران، شامل پل اللهوردیخان اصفهان، بند امیر فارس، بند شادروان یا پلبند قیصر خوزستان و سازههای آبی تاریخی سیراف در استان بوشهر، برای قرار گرفتن در فهرست «سازههای آبیاری میراثجهانی» (WHIS) در سال ۲۰۲۶ معرفی شدهاند.
کاوشهای باستانشناختی در غار کوسکارلی در استان ترابزون ترکیه، شواهدی از استقرار انسان در حدود ۱۴ هزار سال پیش را آشکار کرده است؛ ابزارهای سنگی، بقایای اجاق و آتش، زیورآلات شخصی و بقایای جانوری، تصویری تازه از شیوه زندگی جوامع شکارچیـگردآورنده در واپسین دوره عصر یخبندان و از ارتباطات پیشاتاریخی آناتولی و قفقاز ارائه میکند.
چین با تکیه بر ترکیب میراثفرهنگی، تجربههای بومی، فناوریهای نوین و تسهیل سفر، در حال شکلدهی به الگوی جدیدی از گردشگری ورودی است؛ بهگونهای که شمار گردشگران خارجی این کشور در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد ۲۰.۴ درصدی به ۲۲.۹۱ میلیون نفر رسیده و ۷۷.۷ درصد از ورودهای ثبتشده با استفاده از سیاستهای معافیت روادید انجام شده است.
Δ